Ailem yanımda olduğu halde kimsesiz hissetmem normal mi?

Ben herkesin derdine koşmaya çalışan insanların sürekli çok iyi bir arkadaşsın ve çok iyi bir insansın dediği biriyim. Bunu övünmek için değil konuyu bağlamak için söylüyorum... Neyse bugün kendimle ilgili şunu düşündüm ben iyi bir insan mıyım yoksa yalnız kalmamak için mi herkese iyi davranmaya çalışan biriyim? Tek başıma kalırsam ne olur diye düşünüyorum bazen, yanımda kim olur annem dışında mesela başıma bir şey gelse kim sahip çıkar diye. Herkesin yardımına koşarken, yardım istemeye çekiniyorum ve herşeyi kendim halletmeye çalışmak yoruyor beni. Üstümde bir ağırlık var, başım sürekli ağrıyor, her şeye ağlama isteğim var... Garip bir yorgunluk var üstümde.
Ailem yanımda olduğu halde kimsesiz hissetmem normal mi?
Cevapla