Çok yalnızım napıcam?

Ben akıl sağlığımı kaybetmekten korkuyorum mecburiyetten biri bana akıl versin diye çünkü bu tarz sorunlar yaşarsam çocuğumu benden alırler aslında tek umut onun içindir belkide

Ben daha 21 yaşındayım biliyomusun herşeyden böyle soğumuşken daha hayatımın baharında olmam gereken yaşlardayım ama yaşıma göre çok yorgunum 5 buçuk yıldır evliyim benim 1 buçuk yıldır sanki göz yaşlarım bitti

Napıcam kurban olayım bana bi akıl ver

Ama her gün bi olay ben bunun ve bunun ailesinin yanında çocuk gibiyim benim hiçbi söz hakkım yokki kendi ailemde kendilerine hayırları yok annemle babam her gün kavga her gün kavga onlar yüzünden de 2 ay kulube gibi biyerde kaldım tuvalette duş aldım doğru düzgün bişiler yiyip içmedim sonta dayıma sığındım ailemle konuşsun beni eve alsınlar diye üstüne dayım sarhoşken beni dövdü gecenin 1inde ben sokaktaydım ben bi kız çocuğuyum başıma neler gelebilir heleki şu devirde neler neler sonra eşimle sevgiliydik ona sığındım oda bir ömür bunları benim başıma kalkıyor ona minnet etmemi istiyor beni defalarca aldattı ben çirkin bi kadın değilim bakımsız bi kadında değilim hak edecek bişi yapmadım allahta biliyo yapmadım bu durumları öğrendiğimde ailesiyle birlikte yaşıyoduk evde en erken kalkan bendim herşeylerini ben yapardım her şey yaptım herkes için tüm fedakarlıkşarı yaptım ama avcumda ne var kocaman bi hiç. Ben yaptığım şeylerin karşılığını istemiyorumki ben sadece anlaşılmak istiyorum ben bu gün bi eşya alsam ne almasam ne ben dibin dibini görmüş biriyim hiçbişeyi öyle görgüsüz gibi istemem benim tek istediğim şey anlaşılmak bana yapılanlar kendilerine yapılsaydı bu kadar sakin kalabilirlermiydi gerçekten değer gördüğümü hissetmek istiyorum çok bişi istemiyorumki