24 yaşındayım önlisans mezunuyum ve lisansa devam ediyorum. Bugüne kadar tam zamanlı bir işte çalışmadım. Bu durum, ailemin (özellikle annemin) beni hala bir çocuk gibi görmesine ve kararlarıma saygı duymamasına neden oluyor. Erkek arkadaşım 34 yaşında, işi düzenli ve o da bu duruma karşı durmamı istiyor. Evlilik konusunu açtığımızda annem olumsuz (yaş farkı ve başka şehirde olmasından dolayı) babam ise "köyden dönünce konuşuruz" (2 ay sonra) şeklinde yanıt verdi. Şu an köydeyiz ve İstanbul'a dönünce sevgilimin ailesiyle tanışıp hemen nikah kıymak istiyoruz. Ancak ailemin bu süreci tekrar uzatmasından endişeliyim. Bekleyemeyiz, artık daha fazla uzamamalı. Onlara net ve saygılı bir dille şunu söylemek istiyorum: 'Bu şekilde olacak, yanımda olursanız ne güzel olur ama olmazsanız da bu iş olacak.' Amacım onları umursamadığımı değil, kendi kararımı verdiğimi anlamalarını sağlamak. Sevgilimi çok seviyorum ve onsuz bir evlilik istemiyorum, sadece onu istiyorum. Bu kararımın kendi iradem olduğunu ve ailemin onayına ihtiyacım olmadığını hissettirmek istiyorum. Annemde 'bizi onun kadar sevmedin' gibi bir kıskançlık da hissediyorum. Bu süreçte nasıl davranmalıyım? Ailem direniş gösterir veya süreci uzatmaya çalışırsa ne yapmalıyım? Yardımcı olursanız sevinirim. Şimdiden teşekkürler

(Lütfen sadece çözüm odaklı yorumlayın)
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer