Babamdan korkuyorum?

Merhabalar. Bu aslında çok uzun bir mesele. Hepimizin çok küçüklükten kalma travmaları vardır. Benimki de babamdan kaldı sanırım. Küçük yaşlardan beri şiddet gördüm. Yanlış anlaşıldım. Ezildim. Çok değersiz hisettirildim babam tarafımdan. Şartlı sevilmeyi öğrendim. Bi noktadan sonra gerçekten dayağa alıştım ama bana söylenilen sözlere hala çok kırgınım hala çok canımı acıtıyor. Sırf bu yüzden aile evinden uzaklaştım liseyi ve üniversiteyi dışarda okudum. Aile evine her döndüğümde bu evin duvarları yaşadığın şeyleri bana tekrar tekrar hatırlattı. Babamla konuşmaya çalışırken bile ellerim zangır zangır titrer. Kalbim hiç hızlı atmadığı kadar hızlı artar. Onunla konuşurken bişey olcak gibi hissediyorum. Ben ne yapmalıyım arkadaşlar. Bu arada 12 veya 13 yaşındayken dayanamayıp hislerimi anlattım biraz da ağlamıştım anlatırken ve bana timsah gözyaşları döken demişti bişeyleri anlatmaya çalışmak da çok yorucu istemiyorum ki çok kırgınım zaten. Benim yaşadıklarımı yaşayan var mı? Bu ara kendimi çok çaresiz hissediyorum.

Babamdan korkuyorum?
Cevapla