Babamin Olmesinden Cok Korkuyorum?

Benim babamla aramda inanilmaz bir iliski var. Adamin agzindan cikan her soze asigim. O kadar mantikli ve zeki bir insan ki. Gordugum en mukemmel insan. Ne zaman babamla konussam keyfim yerine gelir. Neredeyse her hareketimde ona danisirim. Bir insanin hareketlerini incelerken bile "Acaba babam boyle yapar miydi?" Diye degerlendiriyorum. Eger cevap evetse onu seviyorum hayirsa sevmiyorum. Bu yasima gelmisim hala beni oper, sacimi oksar. Sokakda el ele yururuz. Bebekken de benden hemen sonra bir kardesim oldugu icin benimle babam ilgilenmis, kardesimle de annem. Babamla biz birbirimize cok bagliyiz Allah'a sukur ama onun da bir gun olecegini dusinuyorum ve dayanamayacagimi dusunuyorum. Babam olursen ben yasayamam. Yasasam da asla eskisi gibi olamam, oluden farkim kalmaz. Durup dururken bunu dusunup agliyorum. Ne yapacagim arkadaslar?
Babamin Olmesinden Cok Korkuyorum?
Cevapla