Eski zamanlarda en çok özlediğiniz şeyler nedir?

En çok içtenliği özlüyorum… İnsanların bir sözüyle güven duyulan, bir bakışıyla anlaşmanın mümkün olduğu o saf günleri. Sokakta oynayan çocukların neşesini, mis gibi ekmek kokusuyla uyanmayı, televizyon başında toplanan aile akşamlarını… Her şey bu kadar hızlı değilken, kalpler bu kadar yorgun değilken yaşanan o duru anları. Şimdiki zamanın gürültüsünde kaybolan o dinginliği, o masum duyguları… Belki de en çok kalabalıklar içinde yalnız değilmiş gibi hissedilen o eski samimiyeti özlüyorum.

Eskiden en çok özlediğim şeylerin başında samimiyet gelir. İnsanlar birbiriyle içten konuşurdu, arkada dönen hesaplar, yalan dolan bu kadar yaygın değildi. Birinin yüzüne gülüp arkasından konuşmak ayıptı. Dürüstlük ise adeta bir erdemdi; bir insanın sözü senet sayılırdı. "Ben sana güveniyorum" denildiğinde gerçekten güvenilirdi. Kimse seni kandırmaya çalışmazdı, çünkü o güveni kırmak en büyük utançlardan sayılırdı.

Bir de saygı… Herkes büyük-küçük demeden birbirine belli bir mesafede yaklaşırdı. Komşuya “bir tabak yemek” götürmekten, yolda yaşlı birine yardım etmeye kadar saygı bir davranış biçimiydi. Bugün ise insanlar hem kendine hem başkasına saygıyı yitirmiş gibi.

Ve en çok eksikliğini hissettiğim şey Allah korkusu. İnsanlar yanlış bir şey yaparken, “Ya Rabbim görüyorsa?” diye düşünürdü. Kul hakkı yemek büyük günah sayılırdı. Şimdi ise insanlar başkasının hakkını yerken bile vicdan azabı duymuyor.

Küçükken büyüklerimden şu cümleyi çok duyardım “Oğlum, insan önce Allah’tan korkmalı, sonra kuldan utanmalı.” Şimdi ise bu sözü hatırlayan kalmadı gibi… Belki de en çok bu yüzden, o eski zamanları böyle içten bir hasretle anıyorum.

nasıl sığdırayım ki şimdi buraya :D
- cd'ciler. (her hafta bi film alırdım), bayram gezmeleri, atari, meybuz, gazete çekirdek, avrupa yakası, emret komutanım, insan ilişkileri, lise dönemim, çıkma teklifi denilen şeyin var olduğu dürüst zamanlar sdhflkghsd, sosyal medyanın kirletmediği ve cehaletin erdem olduğu yıllar. insanların özeline saygı duyduğu günleri özledim. 25 kuruşa ekmek 1 liraya internet kafeye gitmeleri özledim. kadıköyle cebimde 50 lirayla gider yer içer sı*ar gelirdim. 20 liraya stüdyo kiralıyoduk gitar çalıp şarkı söylemek için. ulan 30 yaşındayım be hlsdkfhg ben gençliğimi fragman olarak yaşadım en azından. benden küçük herkese üzülüyorum vallahi.