Babaanneme evlenmek istediğimden ve çevresinde bana uygun biri var mı diye sordum saçma mı oldu sizce?

32 yaşına gireceğim üniversite mezunuyum. Hiç sevgilim olmadı kimseyle gerçekte tanışıp da o yollara giremiyorum. Kimle konuştuysam ya uzakta ya da ciddi değil. Artık evlenmeyi istiyorum bu amaçla birilerini tanımak istiyorum. İstediğim kişi de üniversite mezunu eli yüzü düzgün biri olması. Ne anne tarafım ne de baba tarafım hiç kimseyi önermiyor da. Ben de az önce babaannemle konuşurken bundan bahsettim yaşım 32'ye geliyor artık evlenmeyi düşünüyorum ama düzgün insan da bulamıyorum dedim. Ben ne bileyim dedi. Ben de öyle uygun birini bulursan bana yönlendir dedim. Benim hem anneannem hem de babaannem bana sürekli çalış işe gir kendi paranı kazan kimseye muhtaç olma diyor. Evet çok haklılar. Ben de böyle düşünüyorum ama atanmak için çok çabaladım atanamadım. Özel sektörde de kalıcı iş yok. Kimsenin yapmak istemeyeceği işleri yapıyorum seni asla işten atmıyorlar ama seni işten istifa etmek zorunda bırakıyorlar. Bıktım yani. Evlenince de çalışacağım ama hayat yalnız hiç çekilmiyor. Kendi yaşımda evlenmeye niyetli adam da yok. Çoğu takılmalık yaklaşıyor. Ben bunu babaanneme deyince biraz şaşırdı. Saçmalamış olabilir miyim acaba ya?