Kimse kimsenin kıymetini bilmiyor ama herkes herşeyi istiyor ve kaybedince anlıyor nasıl bir devir oldu böyle?

Valla tam yürekten bir laf etmişsin, hissettirdin. Gerçekten öyle bir devirdeyiz ki herkes bir şeylerin peşinde ama kimse elindekine şöyle dönüp bakmıyor. İnsanlar çabuk sıkılıyor, çabuk vazgeçiyor. Kıymet bilmek sabır istiyor, emek istiyor ama çoğu kişi hemen her şey olsun, hiç yorulmayayım derdinde. Sevgi de böyle, dostluk da. Sonra ne oluyor? Kaybedince dank ediyor. “Keşke”ler başlıyor. Ama iş işten geçince, geriye sadece pişmanlık kalıyor. Sanki her şey hızlı tüketiliyor artık: insan ilişkileri, duygular, hatta değerler bile. O yüzden gerçek bir bağ kurmak, kıymet bilmek bu zamanda altın değerinde.