Üniversitede okuyorum, evim de var arabam da. Babam verdi. Bir şeyler söylemek istiyorum?

Bu yazıyı, bu şekilde hayatı olan insanlara bakarak üzülenler için yazıyorum:
Dış faktörler ne kadar iyi olursa olsun insanın içinde yine dertler oluyor. Bunlar bir zamanlar mutluluk sağlıyor ben de sonradan sahip olanlardanım. Ama bir süre sonra bu duruma da alışıp eski durumdan bir farkı kalmıyor. Yani iç huzurunuza odaklanın elinizdekilerle mutlu olmaya çalışın. Buyum olsa mutlu olurdum demeyin benim gibi, olmuyor çünkü. Etrafımda çok insan yok, belki de burnu havada diyorlardır. Oysa ben de önceden derin fakirlikler çekmiş biriyim. Babam sıradan bir inşaat işçisiydi, kendini geliştirdi, son 4 5 yıldır durumumuz çok çok iyi oldu, iş adamı oldu. Diyeceğim şu ki bunların hiçbiri önemli değil, o yüzden bakıp da buyum olsa mutlu olurdum deyip mutluluğunuzu benim gibi ertelemeyin. Çıkın yürüyüş yapın, arkadaşlarınızla oturun doğada turlayın, en önemlisi de hayat amacınızı unutmayın. İç huzurunuzu sağlamadıktan sonra her şey boş... velhasıl iyi diye imrendiğiniz hayatlar iyi değil. Merak etmeyin.

Sevgiyle..
Üniversitede okuyorum, evim de var arabam da. Babam verdi. Bir şeyler söylemek istiyorum?
Cevapla