Kendimi cift kimlikli gibi hissediyorum?

Benimki biraz üst seviyelere çıktı ama. Yine üniversite yıllarında rahatladım. Fakat ergenlik yıllarım çok sancılı geçiyordu. Evde o kadar yoğun baskıdaydım ki evden gidip günlerce terk edilmiş evlerde yaşıyordum. Şu an akşam 10 olunca pencere açmaya korkuyorum ama o yıllarda korkusuzdum. Artık ailem ne kadar daralıyorsa. Neyse en azından hiçbir erkeğe kaçıp sığınmadım kendi kendime 😂

Ama iste benim bahsettiğim rol kesmek değil tamamen. Bazen aynı anlattığın gibi oluyorum. Bazen tövbe edip 5 vakit namaz kılıyorum. Fikirlerim hep aslında ailemin yetiştirdiği yönde. Yaptiklarimla vicdan azabı çekmediğim tek bir gün geçmiyor ama yine de devam düzelmiyor. Bi de ben edindiğim arkadaşları hayatimda tutamıyorum. İlişkim de olsa sevsem de yanlış şeyler yaptığım biriyse hayatımdan çıkarıyorum elbet. Günübirlik arkadaş gibi oluyo

Oha ilk görüyorum bunun erkek versiyonunu. Kızlarda çok ama erkekler ne bileyim. Peki psikolojik bir sıkıntı olduğunu düşünüyor musun bunun. Kişilik bölünmesi vs

Yani evet mantıklı düşüncelerin fakat abilerin öğrendiği an hayatına son verileceğini bilerek insan nasıl rahat rahat yaşasın. Baktığın zaman eğer başka birine bir kötülüğün dokunmuyor ve yaptığın sadece kendine zarar veriyorsa zaten allahla kendi aranda. Fakat yine de zor maalesef