Küçükken de aynı şeyler düşünür müydünüz büyünce ne değişti?

Ben de yıllar önce senin gibi düşünüyordum. Yıllar geçti, ben kendi evimi tuttum, yalnız yaşadım, kendi ayaklarımın üzerinde durabilen güçlü bir kadın oldum, yeri geldiğinde aileme bile destek çıktım. Ama zaman geçtikçe, özellikle son ilişkimden sonra galiba ben bir eş istiyorum dedim kendi kendime. İçimde bir boşluk vardı ve bu boşluğun sebebini bilmiyordum. Son ilişkimden sonra benim bir hayat arkadaşına ihtiyacım olduğunu, başımda bir erkeğin olmasına gerek duyduğumu fark ettim. Hani bazı şeyleri yaşamadan bilemezsin, onun ne olduğunu bilmek için yaşamak gerekiyor ya? Bende de öyle oldu galiba. Hep kendi kendine yeten, kendi ayaklarının üzerinde durabilen güçlü bir kadın olduğum için hayatıma kimseyi almadım, hep bu şekilde mutlu oldum. Ama o duyguyu tattığımda benim aslında bir hayat arkadaşına ihtiyacım olduğunu fark ettim. Ayrıca ailenden ayrılmak için de acele etme canım. Kendi evini tuttuğun, yalnız kaldığın, ileride seveceğin, aşık olacağın bir adam da çıkacak karşına. Ailenin değerini ve kıymetini bil, onlarda yaşadığın günlerin tadını çıkar, bugünleri çok arayabilirsin. Hakkında hayırlısı neyse, seni mutlu edecek hayatın nasıl olması hayırlıysa o olsun. Sana da iyi geceler bu arada ☺️

Hayır. Küçükken dünyayı kurtarmak isterdim, şimdi kendime yeni bir dünya bulmak istiyorum. İnsanları kanataız melekler olarak görürdüm şimdi 10 kişiden sadece 1'inde gerçek bir kalp olduğunu düşünüyorum

Seneler geçtikçe bile fikirlerim değişiyor o zamandan bir eser kalmadı 🙂
Küçükken şarkıcı olmak istiyordum evde şarkı söylerdim şimdi iş bulsam elhamdülillah der otururum😂