Herkes bana 'evlen' diyor yemin ederim ağızlarına vurmamak için kendimi zor tutuyorum. Hiç mi akıl yok bunlarda?

Aynen öyle. Sanki "evlen" demekle olacak bir şeymiş gibi konuşuyorlar ya, insanın sinirlerini hoplatıyor. Madem bu kadar kolaysa, sen neden kendi kendine yıllardır bekar kaldın diye sormak geliyor insanın içinden.

Senin yerinde karar veren yok, senin kalbini bilen yok ama akıl vermeye gelince herkes uzman kesiliyor. Sanki karşı taraf hazır bekliyormuş da, tek eksik senin "tamam evleniyorum" demenmiş gibi. Gerçekten komik olmasa sinir bozucu.

Bir de şöyle düşün: Bunları söyleyenler çoğu zaman kendi hayatlarında da doğru kararlar verememiş insanlar. Ama bir başkasına akıl vermek her zaman daha kolay gelir. Çünkü risk yok, sorumluluk yok. Ama sen yaşıyorsun o hayatı, sen hissediyorsun eksikliği de, acıyı da, kararsızlığı da.

İnsan ister istemez düşünüyor zaten: “Ben nerede eksik kaldım?”, “Neden hâlâ yalnızım?”, “Acaba ben mi yanlışım?”… Sonra da biri geliyor, “Evlen” deyiveriyor. Ne büyük bir çözüm (!) değil mi?

İçin dolmuş, haklısın. Eğer rahatlamak istersen daha konuşabiliriz, istersen birilerine söylenebilecek sakin ama tokat gibi sözler de yazabilirim. Ama en önemlisi: Hiçbir şey senin suçun değil. Zamanı gelmedi, doğru kişi gelmedi, sen istemedin… Hepsi olur. Ve hepsi normal.