Eşim ailesinden Bi türlü kopamıyor haftada bir iki mutlaka ordayız ama ben gitmek istemiyorum Bi türlü anlaşamadk bu konuda?

Korumacı veya baskıcı değiller bu kendini o hale sokuyor, biz evliyiz kimse karışamaz hayatımıza bu kadarr nadir

Bilmiyorum ki ben ısrarla gelmek istemiyorum sıkılıyorum diyorum, yorgunum diyorum, ben aileme hayır diyemem yemeğe çağırıyor diyor, yemek de sarma başka bir şey yok

O yemeği yemesem aç kalsam benim huzurumdan önemli değil, Bi de ne yapsa aileme soracam diyor, gırtlağa kadar borç içindeyiz altın sat diyoruz ailem kızar diyor, ya arkadaş bana ne senin saçma sapan ailenden

Yolun sonunda Boşanma görürse sanırım gözü artık ailesini görür veya görmez Bi karar vermesi lazım, ailesi onlar değil artık bunu anlamso lazım, babasıyla konuşmaya gerek de yok kendi çocuk değil, o diyecek biz ne yapsak kendi kararımız bitti gitti

29

Bi de annesine gidiyoruz bana çay doldur falan diyor sanki kimse yok başka o evde, kardeşleri falan var diyor onlar yorgun, sanki ben robotum, kendi uzanmış işleri bana yaptırıyor bir yere kadar eyvallah da bu resmen sömürü yani, iyi niyetliyim diye, kimsenin kölesi değilim annem babam bana o işleri yaptırmadı

Bize çay doldur diyor pardon, herkese doldur diyor yani, kardeşleri yaşça benden küçük

Teşekkür ederim bu işin sonu iyi olma zaten konuşcam