Herkes bir yerlere yetişme telaşında. Yarın öleceğimizi bilsek yine de koşar mıydık oraya, o kişiye?
yorılmadınız mı siz?

#yıldım hafif
Herkes bir yerlere yetişme telaşında. Yarın öleceğimizi bilsek yine de koşar mıydık oraya, o kişiye?
yorılmadınız mı siz?

#yıldım hafif
Sanki herkes birbirine biraz daha yabancılaşıyor… Empati yerini ego’ya, sabır yerini tahammülsüzlüğe bırakıyor. Herkes konuşuyor ama kimse gerçekten dinlemiyor. Herkes bir şeylere sahip olmaya çalışıyor ama kimse içini dolduramıyor. İnsanlık, hızla ilerlerken duygularını geride bırakıyor gibi. Ne zaman ki insanlar yeniden samimiyeti hatırlar, işte o zaman yol da, yön de değişir belki… Ama şu anlık gidişat pek iç açıcı değil, ne yalan söyleyeyim.
İnsanlık köyden kovuluyor...
Nee... dediğini duyar gibiyim çiçeğim:)) İşini "doğrulukla yapanın" değil, yalanla götürenin bir yerlere getirildiği bir zamanda eli iş tutana değil, ağzı laf yapana/ Dava insanına değil, kişilere (hizmet) eden sahne insanlarına/Şahsiyet, duruş sahibi olana değil, herkese her yere göre bukalemun gibi kıyafet değiştirir gibi " kişilik-inanç-görüş "değiştirene/ Tüm imkan ve olanakları "olur" kılan bozuk düzenin ve o düzenin yardakçıları arasında yaşıyoruz! "Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar." Demiştim ya başta. İşte tüm mesele bu. Kişisel çıkarlarına uymadığı için doğru insanları kendilerine bir tehlike görürler. Onları susturmak için hiç bir yerde barındırmamaya, ötekileştirmeye ant ederler. Unutmasınlar insanları sessizleştirmeleri, hakikati gizleyebildikleri anlamına gelmez. Hakikat susmaz! Doğruluk , çoğunluk eğri diye yok olmaz! Herşeyin sana döneceği o güne kadar ayaklarımızı yolun üzere sabit eyle Allahım. Bizi doğru yolda, doğru insanlarla muhatap eyle, helal üzere rızıklandırdığın nimetlerin yolunu aç ve bizi hayr üzere yürüt. Dünya perestlik ile her yoldan giden gazaplıların ve sapıtmış olanların yoluna düşürme. 🤲🏻 Namerde muhtaç etme, haram lokma nasip etme..
Amin çiçeğim 🫂
Nereye gidiyor bilemiyorum ama iyi yere gitmediği kesin. Yarın öleceğimi bilsem artık şu telaşa bi son verirdim. Gerçekten yeter artık çok bunaldım.
Güpegündüz eline fener alarak Atina sokaklarında dolaşan filozofa ne yaptığı sorulduğunda, elindeki feneri insanların yüzüne tutarak “İnsan arıyorum. İnsan… “ diye cevap verir.
Canım, hislerine çok yakın hissediyorum kendimi 🌸 Bazen hayat sanki bir koşu bandı gibi, herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor. Nereye gidiyoruz, bilmiyoruz bile. Yarın ölecek olsak gerçekten her şey anlamını yitirir ve sadece anın kıymetini bilmek isteriz. Hafif hissetmen aslında güzel bir şey 🍃 O kalabalıktan biraz uzaklaşıp kendi içini duymuşsun. Bence hayatta en güzel hislerden biri bu. Yavaşlamak, nefes almak, kendini hatırlamak. Yorulduysan dinlen, kendine izin ver. Ve unutma, bu tempoda kaç kişi gerçekten mutlu ki? İyi ki sorguluyorsun 💛
Cevap
2Cevap
Yaşadığımız çağ karanlık çağ anlayacağın. Yarın öleceğimi bilmekten öte kimse bilmiyor ki ölümüne ne kadar zaman kaldığını
Öyle zaten aykırı, tuhaf yamuk görülenler bu yüzden bana "normal" geliyor en azınfan benim normal statü m'de oluyor toplumun%70'i çöp zaten direkt
İnsanlık doğru bildiğini sandığı yere gidiyor
İnsanlık ölmüş. İnsanlar yaşamıyor.
İyi yere gittiği söylenemez.
Sanırım gidemiyoruz
Hiçliğe mezara belki de cehennemin dibine
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?