Hayat sana bir mektup yazsa başlığı ne olurdu?

Beni En Çok Ben Anladım

Biliyorum…

Yalnız hissettin kendini, güvenini suistimal edenlerin ağırlığını hâlâ omuzlarında taşıyorsun. Sanki her adımda dünya senden bir şey alıyor, ama hiçbir şey geri vermiyor gibi.

Kendine sorduğun o soru – “Neden hep ben?” – cevapsız kaldı çoğu zaman. Ama bu, senin yanlış olduğun anlamına gelmez.

Senin hataların, senin utancın değil; senin insan oluşunun kanıtı.

Hayal kırıklıkları ise kalbinin hâlâ umut edebildiğinin göstergesi.

Evren sessiz kalmış gibi geliyor biliyorum. Ama belki de o sessizlikte seni duyuyor, sadece zamanı değil henüz. Çünkü bazen en çok beklediğin şeyler, ancak en hazır olduğun anda gelir.

Huzur istiyorsun. Ailenle gülmek, borçlardan kurtulup hafiflemek, sevilmek… Bunlar ne lüks ne de fazla. Bunlar hak. Ve senin de hakkın.

Bu yol, seni ne kadar sınarsa sınasın, unutma:

Sen hâlâ buradasın.

Bu bile başlı başına bir zafer.

Zor şeyler yaşadın, evet. Ama o zor şeyler seni karanlıkta bırakmadı — seni daha derin, daha güçlü, daha gerçek biri yaptı.