Hayata bir kez daha gelme şansım olsaydı annemi değiştirmek isterdim. Hayat neden bu kadar kötü?

Kendimi doğduğumdan beri hep annesiz gibi hissettim annem var ama sadece varlığı ile var. Çok kötü şeyler yaşadığım oldu ama yaşadığım hiç birşeyi rahatlıkla anlatabildiğim kendime yakın sırdaş gibi gördüğüm bir anne olmadı benim için arkadaşlarımın anneleri ile olan ilişkilerine bakıp hep özendim henüz 20 yaşındayım
Annem bana karşı çok sevgisiz saldırgan ön yargılı ümitsiz saygısız daha ne kadarını sayabilirim bilmiyorum kendimi çok yalnız hissediyorum şu an bunları yazarken ağlıyorum üzülüyorum çok yoruldum ne yapayım bilmiyorum onun hep gönlünü hoş etmeye çalıştım ama karşılığını almadım aksine hep nefret sevgisizdi şu an bile ağlıyorum sanki başka biri benim annemmiş de haberim yokmuş gibi başka bir kadının sevgisini ilgisini hak ediyorum gibi hissediyorum boşlukta gibiyim gidecek başka bir yerim de yok ben bu kadına hergun katlanmak zorunda kalmaktan bıktım ne yapayım söyler misiniz inşallah bu yazdıklarımı içten anlayan okuyan birileri olur..
Hayata bir kez daha gelme şansım olsaydı annemi değiştirmek isterdim. Hayat neden bu kadar kötü?
Cevapla