Kafamdaki intihar düşüncelerinden kurtulamıyorum, çok kötüyüm?

Genelde bu tarz sitelerde pek takılmam ama gercekten kötüyüm ve içimi dökmek istiyorum. ben 18 yaşındayım daha. insanlara göre bakımlı, süslü, şakacı, mutlu biriyim ama değilim. yıllardır hep birşeylerle mücadele ediyorum. çok yoruldum. her gün annemle babamın hakaretlerini aşağılamalarını duymaktan, değersiz hissettirilmekten. yataktan cıkamayacak kadar yorgun olmaktan. sınav senemde olup hala ders calısamadıgımdan. kafamdaki düsüncelerden. gecmiste yasadıgım seylerden. saglık sorunlarımdan dolayı yıllardır her gun karın agrısı cekmekten. sevdiklerimi kaybetmekten. çok yoruldum artık gerçekten cok kötüyüm. kafamda cok fazla intihar düsünceleri var şu son birkaç aydır. normalde ben böyle biri değilim yani intiharı düşünmem hayatta hep birşeyleri düzeltmeye çalışırım ama bu defa gercekten çok farklı ve çıkmazdayım ben. kaç gündür ölen dedem aklıma geliyor durduk yere aglıyorum. sanki yanına çağırıyormuş gibi beni. dayanamıyorum artık. arkadaslarıma icimi döküyorum bana destek oluyorlar ama bir şey değişmiyor. keşke böyle olmasaydı. çocuk kalsaydım. annemle babam yüzünden böyle hep. cok değersiz hissettiriyorlar. bi anne ve baba kendi cocuguna sırf markete gitmedi diye insallah ölürsün ya da git bi yerden atla öl intihar et der mi. gitsem de bir şey eksilmeyecekmiş gibi hissediyorum ben.

Kafamdaki intihar düşüncelerinden kurtulamıyorum, çok kötüyüm?
Cevapla