Babamı asla afetmiycem? haklı mıyım bunda? nereye kadar alttan alıcam artık ben?

Ben babam diye ilerde evlenip aile kurduğumda yanımda olsun diye ve annemi suçladığı için ona şans verdim ama o böyle yapıyor

13 yaşımdan beri onunla konuşmuyordum boşandılar diye annemi suçladı hep ben de ona 20 21 yaşımda bi şans tanıdım oturup konuştum ve art artda 2 sene böyle yaptı her doğum günümden önce yapıp Ağustos eylul ekime doğru iyi oluyor artık şans yok ona

Çok üzülüyorum lakin hayatımı yaşamam lazım bataklıkta kalmam değil
Üzülüyorum ama bu beni uzun süreli mutlu eder umarım büyüğüm dedim babam dedim geçtim ama artık geçmiycem

Kendimden vazgeçemiyorum ki ben
Babama karşı sorun var

Bu konu kapanmadan bir şey yapamıyorum o yüzden onu bıraktım artık

Ona şans verdim çünkü annem yüzündenmiş dedi ben de şans verdim

Evet yani ben yanışmıyorum dimi ben doğru anlıyorum herseyi

Peki senin durumun ne şu an nasıl bir deşimin oldu iyiye mi kötüye mi nebileyim ben o olmadığında yalnız hisediyorum yani arkamda bi destek yuva yok gibi sığınabileceğim biri yok geri kalan bi değişim hisetmiyorum o da ikerde ailem olduğunda bunu başına kakarlar diyorlar diye ona şans verdim hem de suçlu arıyordu annemi suçlu vuluyordu sonra beni de suclamasın diye şans verdim ama olan bu işte değişmedi hiçvirşey sahte boş laflardı demekki yapmak istese yapardı annem haklıymış bu konuda

Hayatını nasıl etkiliyor yani sorum buydu sığanacak birinin olmaması
Çünkü benim annem de beni önemsemez pek sevgi vermez kızı gibi davranmıyor bana ama tabiki kötü de değil bana karşı

İyimiş annen seviyor demekki seni

Ay onu diğer soruma yazmışım bekle atıyom

Babam neden bunu bana hep doğum günümden önce yapıyor? Sabrı olanlar okusun aile meselesi? ↗

Evet bunu çalışıyorum yapmaya çalışıyorum