Kekeme olanlar ne hissediyor?

Konuşurken azda olsa takılıyorum, ki uzun cümleler de kesin takılıyorum sürekli 21 yaşındayım suana kadar bir cok farklı sektörde çalıştım garsonluk yaptım otelde resepsiyonculuk yaptım fırın da çalıştım bir çok fabrikada çalıştım bunlar geçici işlerde öğrenci iken yaptığım işlerdi ama nasıl yaptım bilmiyorum bütün psikolojim bozuldu kimse bunu dert etmese bile o an karşımdaki insanın beni dinlerken ki yüz ifadesi bile insanın bir süre sonra psikolojisini bozmaya yetiyor ve bozulduda eskiden her insana yeni tanıştığım insana güvenir ve severek tanışmaya başlardım güler yüzle yapardım bunu ama artık insanlardan soğumaya uzaklaşmaya başladım şimdiki bölümüm devlet işleri üzerine alakalı bir bölüm ve kekeme olmamin buna engel olacağını düşünmemiştim ancak öyleymiş fabrikalara girerken bile sürekli beden işi gerektiren işlerde çalışmak zorunda kalmisken devlet ne diye işe alsın ki sadece bunun sonu ne olacak bilmiyorum hem sosyal açıdan hemde meslek yapma açısından git gide ümidim kayboldu şu an hayattaysam sırf annem için hayattayım çünkü artık yoruldum konuşmak bile artık yük gelirmi insana artık öyle geliyor ne yapacağım ne edeceğim sadece ölmek istiyorum üniversite son sınıf öğrencisiyim mezun olsam da atamayacaklar bunu biliyorum mesleğimin başina geçsem bile insanlarla muhattap olurken psikolojim zaten çökmüş durumdayken daha da beter olacak şu yaşıma kadar kötü düşünmemeye çalıştım ama artık bir yere kadar kekeme olmayan kimse ama hickimse benim ne hissettiğimi bırakin ne dediğimi bile anlayamaz anneme dâhi bunu izah edemiyorken başkalarından da anlayış beklemek ahmakça olur zaten kekeme olmayanlarin hafife aldığı olanların ise durumun nekadar ciddi olduğunu anladığı tek hastalık kekemelik bianda mahfetmiyor insanın hayatını. Çocukluktan beri yavaş yavaş psikolojik olarak etkiliyor insanlardan uzaklaştırıyor bunu neden yazdım bilmiyorum kimse anlamadığı için buraya yazdım. saygıyla kalın

Kekeme olanlar ne hissediyor?
Cevapla