Şimdi soruyorum sorun ben miyim?

herkese merhaba hayatımı özet geçicem okumak yorum yapmak size kalır ben 18 yaşında bir genç kızım annemle babam ben küçükken ayrıldılar annem 2. evliliğini yaptı 5 kardeşiz 1 erkek 4 kızız aslında üvey babam annemle çocukluk aşkı ama annemi zorla babamla evlendirmişler. büyük ablam annemle konuşmuyor başkasına geldiği için öbür ablam 2 numara evli çocukları var abim vefat etti cinayete kurban gitti 4 numara ablam yalnız yaşıyor ben annemle yaşıyorum. 2 numaralı ablam boşanmak istedi bi süre bizle yaşadı ve üvey babamla anlaşamadılar aynı şekil 4 numara da geçinemedi onla sürekli iftira attı üvey babam ben geçen sene kendisiyle artık anlaşamadım ama abimin emaneti annem olduğu için anneme sahip çıkmaya çalıştım annanem yatalak hasta olduğu için bizimle yaşıyorlardı dedem de öyle. üvey babam bakışlarıyla beni rahatsız ediyordu ve 2 gün önce eve abi dediğim biri geldi ailem de onu tanıyordu adına da burak diyelim. Üvey babam burak abiyi kenara çekip “bu kızdan bunaldım gece geç saatlerde eve geliyo alkol ve uyuşturucu kullanıyor bu seni dinler buna akıl ver” demiş bunu bana burak söyleyince çok
sinirlendim o an dışardaydık ama annemin huzuru bozulmasın diye eve geldiğimde hiç bişe söylemedim anneme de. Sabah uyandım 2 numaralı ablam aradı ve morelimin bozuk olduğunu fark edince bana be olduğunu sordu anlattım dedi ki ben orada kaldığımda bana da kardeşin yollu @rospu gibi giyiniyor ve ben bunu kabul edemem demiş ben namusuma laf ettirmem ve yalan söylediği apaçık belliydi bende çok sinirlendim annemle konuştum annemle konuştuğumu duyduğunda annemi çağırdı bişeyler diyordu bende ne olduğunu gidip yanına sordum ve konuşmaya çalıştım ama kendisinin yapısı gereği geri kafalı bir insan tabi insan denebilirse üvey babama. dün akşam o konuşmadan sonra çıkıp yanlız yaşayan ablama gittim sabah oldu hazırlandım saat 4 gibi beni annemin telefonundan aradı şu kelimeleri kullandı “ deden ve annanen gidiyo bende eşyalarımı toparlayıp gidicem annenize sahip çıkın.” Sen kimsin? sen kim oluyorsun benim annemi sahipsiz sanıyorsun bu olanlar çok zoruma gitti çıkıp hemen yarım saat içinde eve geldim ve eşyalarını toparlıyordu bende sen ne demeye çalışıyorsun problemin ne? seninle insan gibi konuşmaya çalıştım şimdi beni böyle mi cezalandırıyorsun dedim. Ben babamın belinden, annemin karnından çıktım senden emir alıp yaşıyacak kız değilim dedim. Sen kalmışsın 90lar kafasındasın dedim. Senin namusuna karakterine laf atmadın ne olsun istiyorsun dedim. Ben yalan söylemiyorum annenizi sahipsiz bıraktınız babası çekip gitti dedi. Sen beni kardeşlerimle karıştırıyorsun dedim. Odama geldim üstümü değiştirdim dışarı çıkıp sahilde oturdum bi sigara yaktım ağladım. 2 saat sonra annem komşuya gideceğini söyledi bende gelirim bşrazdan dedim 15 dk önce üvey babam oraya geldi ve annemle konuşmak istediğini komşunun hanımına söylemiş beni de eve gönderdiler şimdi yalnız başıma oturuyorum sigara içiyorum. O kadar kendimi sığıntı gibi hissediyorum ki yetimmişim gibi babama gitsem onun yanında ne kadar kalabilirim babamın ne yemek sevdiğini bile bilmezken muğla da nasıl yaşayabilirim. Evlenmek bana çözüm değil kaçıp gitmek de sırtımda yük taşıyorum ve bir gün intihar edicem diye korkuyorum. Beni de istemiyor kardeşlerime de aynı davrandı. Abim gibi ölmek istemiyorum sıcak çorba içmek istiyorum annemle. Ailem hiçbir zaman olmadı. Buraya kadar okuduysanız başınızı ağrıttıysam özür dilerim. Derdimi anlatacak ne annem var ne babam ne de ablam veya arkadaşım. Kendi ayaklarım üzerinde durmaya çalışan bi genç kızım çok gördüler bana bunuda.