Erkekleri sevemiyorum?

24 yaşındayım kendimi bildim bileli hep soğuktum ilişkilere. hoşlandığım kişiler oldu tabi ama asla bir ilişkiye dönüşmedi genelde dalgaya vurdum hep. şimdi son yıllarda gördüğüm, duyduğum ilişkiler ve erkeklerin bencil tavırları olsun, yaşadığım ataerkil toplumun yüzyıllardır getirdiği o baskılar ve adetler olsun midemi bulandırıyor. bir erkek gördüğümde ya da bana ilgisi olan birini fark ettiğimde hemen aklıma bunlar geliyor ve bumbuz kesiliyorum.

kendisine saygısı olmayıp erkek peşinde koşan ya da haksızlığa uğramasına rağmen kocasından, sevgilisinden ayrılmayan kendini aciz duruma düşüren kadınlar beni çok sinir ediyor.

erkekler hormonlarıyla hareket eden gölgesi nereye düşerse oraya giden ve asla son durağı olmayan tipler. bunu ben demiyorum bu bilimsel olarak böyle. her canlı da erkek olabildiğince tohumlarını yaymaya çalışır.

kadın da tamam çocuk sahibi olmak ister ama aynı zamanda tek eşlilik ve bağlılık da ister. erkek de bu yok ki doğasına uygun değil. bu evlilik de sırf erkeklerin kadını kendine bağlaması için çıkarılmış bir şey yoksa erkekler uymuş mu buna allah aşkına. metresleri olmuş, bilmem kaç karıları olmuş tek eşliliğe asla uygun değiller.

kadınlar erkeklere kıyasla çok daha duygusal ve hayalperestler ve erkekle bunu çok güzel kullanıyorlar. şimdi durum böyleyken karşımızdaki tür belliyken hala bu neyin çabası ben anlamıyorum. tezatlık şurdan çıkıyor ortaya erkekler keyfine göre yaşayabilirken kadının adı çıkıyor. madem bu şekilde yaşamak istiyorsanız iki tarafta yaşayacak madem kendinize sadık eş istiyorsunuz o zaman iki taraf da sadık olacak. mümkün mü peki? hayır! kısaca ben ataerkilliğin taaaa...

Erkekleri sevemiyorum?
Cevapla