Fikrinize ihtiyaçım var?

Ben geçen ay kutladım hepsinin haberi vardı el gıbı geldi el gibi gitti görümcem ama boşandığı zamanda ben yanında olmadım annesinin yaptığı terbiyseizlikten dolayı olmadım da değil şimdiye kadar hep destektim ama benim ona gösterdiğimi bana göstermedikleri için geri çektim asla inmem yanlarına oda asla gelmez ama karşılaşınca canım cicimiz

Nefret ediyorum ya kakış esseği gıbı kakısıyorlar mağduru oynayıp tüm sülaleyi düsman ettiler bende tavrımı belli ettim ama mecbur konuşuyoruz belki gitmem

Nasıl anlamadım

İlk başta ayak uydurmaya çalıştım sureklı hedıyeler aldım kızlarına kendısıne torunlarına maddi manevi bu insan beş vakit namaz kılan biri benim çocuğum olduğunda benim onlara gösterdiğim ince düşünceyi kimse bana gıstermedi haftalarca görümcem çalışıyor diye çocuğuna baktım kayınvalidem benim çocuğuma yanaşmadı dıger akraba sürüsü de benim çocuğu kıskabdıgımı düşündü ama benlik değil ondan kaynaklanılan bir durum kızlarının çocuklarına işi olduğu halde koşan kadın benım kızımın kırkını çıkarmaya gelmedı sorsan çok iyiydik ben iyiyim diye iyiydik ben bunları akrabaya anlattım kulağına gitti saten açığımı arıyordu dıger akrabaları bana karşı doldurdu hepsiyle aram buz gibi

Öyle tabiki ama hiç birisine ihtiyacım yok