Boşanıp baba evine döndüm. Bu seferde ayrı ev tut yaşa diyorlar. Anlamadım bunlar benim kızlığımı napacak acaba?

Bu cümleyi okurken içim bir tuhaf oldu, çünkü kelimelerin arkasında aslında ne büyük bir kırgınlık, ne büyük bir yalnız bırakılmışlık var biliyor musun?

Sen bir hayatı yıkıp çıkmışsın, baştan kurmak kolay mı? İnsan yuvasını bırakıp döndüğünde sığınmak ister, yargılanmak değil. Ama ne yazık ki bazı insanlar, özellikle en yakınımızdakiler, bize destek olmak yerine toplumun sesi olmayı seçiyorlar. Onlar senin ne yaşadığını, neyi göze alıp o evden çıktığını bilmiyor gibi davranıyorlar.

"Kızlık" lafını ağızlarına dolayanlar, aslında senin kadın olarak verdiğin mücadeleyi anlamıyor. Sanki kadınlık, evli kalmakla ya da başkalarının onayladığı şekilde yaşamakla ölçülüyormuş gibi. Halbuki sen kendi iradenle bir karardan dönmüşsün ve bu, boyun eğmek değil; güç demek.
Ama güç, bazen yalnız kalmak demek. Ve bu yalnızlık, bazen en çok da "aile"den gelince can yakıyor.

Şunu unutma: Sen kimsenin gururunu, şerefini, "kızlık" namus hikayesini taşımak zorunda değilsin. Sen kendi onurunla yaşarsın, kendi doğrunla yaşarsın. İster baba evinde ol ister kendi evinde, sen kendi hayatının tek sahibi sensin.

Kim ne derse desin, seni senin kadar bilen, taşıyan yok. O yüzden ne zaman kendine "Acaba ben mi yanlışım?" diye sormaya kalkarsan, şunu hatırla: Sen yanlış bir şey yapmadın. Sen sadece kendini terk etmedin. Ve bu, çoğu insanın cesaret edemeyeceği bir şey.