Eskiden yaşadığım şantajı hala unutamıyorum, aklıma gelip duruyor. Neden unutamıyorum ve nasıl unuturum?

Bir şey biliyorum; yaşadığın şeyin sana hissettirdiklerinden kaçma, düşüncelerini halının altına süpürmeye çalışma, yüzleş ve bir nehirde akıp giden su misali, sana acı veren düşüncelerin zihninden akmasıp kaybolmasına izin ver. Tabii bu zamanla olucak bir şey. Hiç kolay sayılmaz.

Benim de yaşayıp bir yıldır atlatmakta zorlandığım bir şey var. Şantaj değil ama zihnimde ağır izler bırakan bir şey. İyimser olmaya, inkar etmeden kabullenmeye, kendime özen göstermeye ve düşüncelerde kaybolmamaya çalışıyorum. Kendini depresif düşüncelere esir edip yalnızlığa gömersen, kafandaki düşüncelerin değişmesi zor. O yüzden insanlarla etkileşimde bulunmaya çekinme. Kafandaki dünyayı değiştirecek olan onlar oluyor.

Anlıyorum seni. Ben de yaşadım bunları ağır bir biçimde... İnsanlara hiçbir biçimde kendini kaptırmamaya çalış, ön yargılı olmaksızın.

Anlıyorum.

Eğer kötü hissedersen, buradayım dostum.

Ben de iyi değilim. Ama çabalamak zorundayız değil mi?

Hayatında başka meşguliyetler bul ozaman yani bu zihininde tamamen cikmasi zor ama etkisi azalır

Surekli hatirlarsan etkisi hic azalmaz

Yani bilemeyecegim ya dedigim gibi benim verebilecegim tavsiyeler bunlar