Anne ve Baba boşanması psikoloji bozar mı?

Annem ve babam kısa bir görüşmenin sonucunda lise yıllarında hemen evlenmişler ve evlenir evlenmez çocuk yapmışlar. O zamanlar herkes kör cahildi tabi kimse kimsenin karakterine bakmazdı nerden bilecektik böyle olacığını. Babam pisliğin tekiydi, annem ise helalinden yaşamış namuslu, sorumlu ve ailesine düşkün biriydi. Babam ben doğdumdan sonra annemi defalca aldatmış ve eve para getirmeyen ailesine değer vermeyen bir adam olmuş. Annem aldatmasına bile göz yummuş sırf benim için en sonunda dyaanamayıp onu bıçakla yaramış ve evden göndermiş. Sonrasında ben koruyucu ailelerle bir müddet yaşadım ikisi boşanıp ayrı yollara girmişler ben toplam 3 aile tarafından büyütüldüm sonrasında beni istemişler önce babam istemiş yanında tutmuş sonra annem mahkemeye vermiş kendi yanına almış o zamanlar da zengin bir adamla aşk yaşıyormuş sonrasında durumları düzelince de beni yanına aldı şu an hala onlarlayım şuanki babam kötü biri değil ama aile kavramının farkında olan biri de değil. Sevgi ve ilgi eksikliğimden dolayı karakter olarak saf kötülük sahibi oldum ve insanlarahep zarar verdim kimseye acımadım çünkü hayat bana bunu ôgretti sonrasında ailem beni düzeltmeye çalıştı doktor tedavileri ilaçlar psikolojik destek sanki dünyaya kötülük yapmak için geldim gibi. Ailem elimden tutmasaydı çok kötü bir adam olurdum ve sonun ya mezar ya hapis olurdu şu an hala içimde insanlara karşı az da olsa nefretim olsada normal bir aile olmaya çalışıyorum ama bir yandanda biyolojik babamın canına kiymayi düşünmüyor değilim çünkü o bize değer vermedi ve kaçmayı seçti korkaktı ben onun yaşadığı nefes aldığı her saniye ona karşı nefretim hiç dinmiyor. şu an ki hayatımda sadece kariyer odaklı bir şeyler yapmak istiyorum, geçmişi unutmak istiyorum, okumak bilgi sahibi olmak, maddi gücü elime alıp eşime ve çocularıma iyi bir baba olmak istiyorum. Bu saçma geçmişi aklımdan çıkarmak ve normal bir yaşantı istiyorum ama geçmiş yakamı bırakmıyor.