Kardeşime katlanamıyorum, haksız mıyım? Kötü bir abla mıyım?

Ben 18 yaşındayım 9 yaşında erkek bir kardeşim var. Onu çok seviyorum, ama inanılmaz gıcık ve zor bir insan. Sürekli pislik çıkarıyor, bilerek bir şeyleri bozmaya bayılıyor, dövüyor, kırıyor, döküyor, her şeye çok çabuk sinirleniyor, bağırıyor, her şey onun istediği gibi olmak zorundaymış gibi davranıyor, emir veriyor ve ailem bu duruma yönelik hiç bir şey yapmıyor. Paşam ne istese oluyor evde. “O çocuk” diye geçiştirip duruyorlar sadece, onlara göre, karakteri komik ve şirin. Kişiliği yüzünden ne düzgün arkadaşlıklar kurabiliyor ne de insanlarla iletişime geçebiliyor. Ama özellikle benimle uğraşıyor. Benim evde huzursuz olmam için elinden gelen her şeyi yapıyor, sonrada bana şirinlik yaparak gönlümü almaya çalışıyor ve bu beni ona inanılmaz sinir olduğum için sürekli olarak suçlu hissettiriyor. Örneğin geçen gün arkadaşlarımla gezerken hediyelik bir kalp figür almıştım. Odama süs olarak koydum, ertesi gün işten eve geldiğim zaman masamın üzerine, kırılmış bir biçimde, benim odaya girer girmez göreceğim şekilde duruyordu. Kardeşim kırmış tabikide o eşyayı yeni aldığımı ve sevdiğimi bilerek, sırf bana inat olsun diye ve bu davranışlarının sadece biri. Neden yaptın diyince, sadece sırıtıyor şeytan gibi. Bazenleri normal davranıyor, benimle zaman geçirmek istiyor ama bu yaptıklarından sonra onunla aynı ortamda bulunmak bile istemiyorum, varlığı, nefes alışı sinirlerimi tepeme çıkarıyor, ona sarılmak, dokunmak istemiyorum, benden sevgi isteyince tiksiniyorum resmen, katlanamıyorum dokunuşlarına. Bu davranışlarını konuştuk, defalarca ama hiç bir şey değişmedi. Ne bir açıklama aldım nede beni dinledi. Kötü bir abla mıyım? Ne yapmalıyım? Dayanamıyorum gerçekten çok bıktım.