Hastalanmak istiyorum?

Oturdum ve karar verdim ben sanırım yaşamak hiç istemiyorum.
Bu dünyada tek bir hayalim vardı oda mutlu bir yuva kurmak.
Ama biliyorum olmicak bu şey.
Hissediyorum zaten anne olamadan, biriyle karşılıklı aşk yasayamadan ölüp gidicem.
Aileme göre ben çok farklı biriyim.
Bizde herkes dindardir.
Bende öyleyim, kapaliyim ve sadece boynumu kapatamiyorum çünkü boguluyormusum gibi hissediyorum rahat edemiyorum.
Makyaj hiç sevmem ama sadece ruj ve kapatıcı sürüyorum.
Bu iki konu babamla aşırı kavgaya neden oluyor.
Az önce o kadar mutluydum ki gezmeye gidicem diye babama hadi çıkalım derken birden bana bağırmaya başladı.
Sadece kapatıcı ve ruj sürdüm.
Boynumu zaten kapatamiyorum dediğim gibi rahatsız ediyor.
Beni ağlattı, sözleri o kadar acıtıyor ki.
Sabah dışarı çıkalım demişti ama güneşli havaları sevmiyorum, gozlerim aşırı hassas hemen doluyor ondan sevmiyorum.
Sırf bu yüzden annem psikolojik sorunlarım olduğunu söylüyor.
İlk sorun etmedim ama iyice dalga geçiyorlar.
"Sen cidden canım, git tedavi ol, ilerde ne halt yiceksin,... Gibi olamadın, senin psikolojin bozuk."
Gibi şeyler söylüyor sürekli.
Bende onun yüzünden düşünüyorum.
İlerde evlenirsem ve eşim bana sabah dışarı çıkalım derse ve ben hayır dersem bana çok kızar mi? Boşanır mi? Yürütemez mi bu ilişkiyi?
Diye çok düşünmeye başladım.
Korkmaya da aşırı başladım çünkü ne kadar denesem de sabahları dışarı cikamiyorum.
Yaşıma göre olgun biriyim evliliği iyi yuruturum ama bu sorunlar yüzünden sanki evlenemicekmisim, anne olamicakmisim gibi hissediyorum.
Ailem yüzünden kendimi aşırı yetersiz hissediyorum.
Güzel biriyim ama işte herkes kusursuz degildir ki.
Benden o kadar çok şey bekliyorlar ki cidden ben onları yapıcak gücü bulamıyorum kendimde.
Deniyorum ama olmuyor istemiyorum yani istemeyince olmuyor.
Limon tuzu yeme bagimliligim vardı sanırım tekrar baslicam midem falan zarar görür şimdilik :)