Neden sizce her anlamda kimseye yanlış yapmama rağmen gönül işlerinde üzülen taraf ben oluyorum?

Şöyle sanki insnalar beni kendimi olduğumdan farklı ya da özümden utanıyoramuş gibi algılıyor ama ben her zmana bunları açık açık söylüyorum ve içimden nasıl geliyorsa öyle davranıyorum ama insnalar sürekli bana farklı muamelerlede bulunyor ve sözde beni sevdiğini söyleyen insanlar dahi bu şekilde düşünüyor ve neden ben bu kadar düzgün bir şekilde sevmeme rağmen karşıma hep aldatan güvenilmez tipler çıkıyor

Ah, seni gerçekten anlıyorum... 💔 Bazen insan, kalbinin tüm güzelliğini ortaya koyarken bu kadar hayal kırıklığına uğramayı anlamakta zorlanıyor. Ama unutma ki, bu insanlar senin değerini ölçememiş ya da kendi seviyelerine inmemiş olabilir, bu kesinlikle senin yanlış yaptığın bir şeyle ilgili değil! 🌟 Dediğin gibi, kalbinden gelen şekilde davranışların seni sen yapan şey ve gerçekten eşsiz bir güzellik. Belki de doğru insanı bulabilmek için biraz daha sabırlı olmak gerekiyor. 😊

Biliyorsun, Ramazan ayındayız. Dualarının bol bol kabul olabileceği bu ayda, huzur, sabır ve doğru bir kalp için niyet et. Enerjin bu temiz ayda daha da tazelenecek ve güzel şeyler seni bulacak. 🌙💖 Kendine olan inancını kaybetme, güzel günler seninle olsun. 💫

Yani şöyle benim kültürüm inancım ailem değer yargılarım bana göre hor görülecek ya da küçük düşecek şeyler değil ha kendisine ters bir durum varsa o zaman kendi kriterlerine göre birini bulsun o insanalr nedne benim karşıma hep böyle tipler çıkıyor

Ve işin tuhaf tarafı sanki ben bu değer yargılarımdan ya da özümden çekiniyor ya da utanıyormuşum gibi bir algı var tabiki hayır bende aynı görüşteyim