İLGİNİN ÜSTÜNÜZDE OLMASI HOŞUNUZA GİDER MİYDİ?

Niye gider?

Güzel cevap verdin ama değerin bu olması tuhaf değil mi? Eğer bu başıma gelseydi benim için ekstradan bir yük olurdu, kimsenin o küçük beyninde rol biçip de belirli bir temsil altında benimle, hayatın diğer tüm işleyişlerini göz ardı edecek kadar ilişkiye girmesi, yani en yakın arkadaşım bile olsa tüm bu arkadaşlık ilişkilerindeki tuhaflıkları görmesi gerekiyor bence. İnsan olmak çok tuhaf gerçekten.

Fazlası değil. Fark etmiyorsun ama herkes böyle. Cidden farkında değil misin? Herkes bu hayatın içinde ve az çok bir şeylerle sınanıyor, hepimizin birbiriyle kesiştiği bir nokta var yoksa kimse, kimseyi anlayamazdı. Ama buradaki olay şu, o bazı dediğin kişiler bile bahsettiğin sistemin bir parçası ve sadece, oraya erişebildikleri için diğer kimseden ayrı olmuyorlar. Anne kavramı herkes için var, annen eğer senin hayatında iyi bir temsiliyetse rolünü hakkıyla yerine getirmiş demektir, ondan gelecek olan değerler ve ilgi de buna bağlı, ama anneden gelecek olan ilgi bir hayranlık seviyesinde olmaz dikkat ettiysen, daha çok kendi yetiştiği koşullar çerçevesinde birisini yetiştirmeye ve kendisinden parça olarak görerek gerektiği zaman yeren bir yapıya sahiptir. Ama arkadaşlık öyle değil, bir sürü şey iç içe geçmiş, sana hayranlık duyuyorsa orada başka şeyler de yatıyor demektir. Hepsini geçtim, sen gerçekten sevilmenin, sevilmemekten daha değerli olduğuna inanıyorsan, bunu böyle kılan ne biliyor musun? Çirkinle güzeli ayırt edebiliyor musun? Sen de herkes kadar bunun kurbanısın. Birisine ünlü diye hayranlık duymak kadar iğrenç bence.

Senin herkesten ne farkın var ki, herkese duyulan şey sadece basit bir yapaycılıktır diyebiliyorsun? Herkesten ayrı gördüğün, ama sadece senin için değil belirli bir genel için farklı görülen birisini ele alalım. Herkes ona özensin, onun gibi olmak istesin. İnan bana o kişi bile kimseden farklı değil. O yüzden, herkese duyulan sevgi basit bir yapaycılıktır diyorsun ama, birisini diğer herkesten ayrı kılan ne bunu atlıyorsun. Değer ve hayranlık benzer şeyler, hatta o kadar benzerler ki. Birisinde, hayranlığın daha uç boyutlarını ele alacak olursam kapitalizmin bir pazarlaması mevcut, diğerinde ise yine roller ve düzenlerle ilgili değer vermek var. Birisinde para malzemesisin, ki bu da dolaylı yoldan işleyiş anlamına gelir, diğerinde de belirli bir kültürü veya işleyişi temsil eden kimileri için önemli bir figürsün. Değişen hiçbir şey yok. Sadece daha gözden çıkarılabilirsin, hepsi bu. Sevdiğin kadınla bile girdiğin dinamik tamamen toplumsal.

Son derece sistematik bir düzenin içerisinde bir şeyleri başarmakla çok kafayı yoruyoruz ama zaten, herkes başaramasın diye fark etmeden kendi kuyumuzu rekabetçilikle kazıyoruz. Hayat çok yapay geliyor sırf bu yüzden. Sabah kalktığında istediğin, maddi manevi, tamamen içsellikle istediğin her şey gerçek olsa bundan zevk alacağını düşünüyorsun muhtemelen. Olabilir, ama ne zamana kadar? Biraz da kendimiz garantiliyoruz aslında istemediklerimizi, asıl istek tamamen bulanıklaşmış vaziyette.

Neden istemezsin?