İnsanlarla anlaşamamak?

Şans değilde bazı şeyler ben hep mutsuzum suratm asık eminim ki insanlar bundanda kaçıyor benden

Aynen bu yüzden megatif insan olmak insanları uzaklaştırıyor

Belki de bizler yanlışız ondan yok çevremizde kimse

Şimdi cebimde param altımda arabam olsa ne ki bir arayan soran yok telefonum çalmaz yazan olmaz üzücü

Katılıyorım ki benim peder beni hala zorbalar o yüzden sevmem kendisini çok

Yok benim ki kötü biri değil ama aile kavramı yok eşine para vermez çocukları umursamaz evden kaçar sürekli

Yani şöyle işten gelir yok şurda işim var hop yatmaya gelir

Yok hep böyleydi evlenmek için evlenmiş bizlik bişi yok

Bazı hatalar değil kendimi artık tanıdım haklı olduğum yerde hakkımı savunamıyorum sonra birikip agresif tepki veriyorum sonra haksız konumuna düşüyorum olay örgüsü bu birde negatif birisi olunca hep yanlış görünüyorsun

Psikoloğa da gittim şimdi bu bende yılların tecrübesi ya da hatası otomatikleşmiş denesemde kurtulamadım döngü içerisine girdim bazem bakıyorum ayarsız insanlar var toplumda ve sevilşyorlar da anlamadım

Ben biri beni böyle sevsin derdinde değilim sadece çözüm bulamadım yani benden daha beter insanlar varken ben niye bunları yaşıyorum hep kötü olsam sevilşr öiyim diye düşğnmeye başladım

Söylememe gerek yok ki zamanla görür zaten

Ne faydası olucak

Sanırım bunu nasıl tersine çeviririm sence