Aile & Toplum

Annemi çok seviyorum ama elimde olmadan kötü davranıyorum ne yapıcam?

ilk defa içimi bir yere açıyorum. küçüklüğümden beri annemle aramda değişik bir bağ var. annem sürekli beni korumaya çalışırken çok kırdı. örneğin ben ortaokul hayatım boyunca ara ara tarikat kurslarına gittim ve ne kadar sapıtmış olduklarını duymuşsunuzdur. anneme ilk söylediğimde suçu babama atıp baban kızıyor hafız olmadan gelmesin diyor baban dedi. sonralardan öğrendim ki babam anneme kızıyormuş gönderme öyle yerlere diye. ben sürekli ağlardım kurstayken ama nafile annem almadı beni bir türlü. aradan zaman geçmişti tabi beni aldılar ama özsaygımdan eser kalmamıştı. o kadar aşağılandım o kadar zorbalığa maruz kaldım ki babam ölsün diye dua ediyordum ( annem baban kızıyor dediği için, belki babam ölürse bende kurtulurum diye) eh dediğim gibi aldılar almasına ama ben koca bir yalancı oldum dinden o kadar soğudum ki inançsızlaştım ve daha niceleri. ben korkak bir çocuk olarak büyüdüm anneme bağlı değil bağımlı olarak. sürekli annemle yatardım annemi odama çağırırdım benim yüzümden babamda koltukta yatmak zorunda kaldı gariban. ama beni böyle büyütende annem sürekli hastaydım çocukken şuanda bile kaç yaşındayım hala bana senin yüzünden kocama ilgi gösteremedim diyor. kursa da o yüzden göndermiş beni anneme bağımlıyım diye. beni korktuğu için hiçbiryere yollamazdı annem bende annemsiz öylece hiçbir işe yaramamaya başladım. ama bunun için bile beni suçluyor. babam değişik bir insan bazen beni çok sever özgüvenim biraz yükselir sonra aşağılar en sonunda hep kendimi ağlarken bulurum.17 yaşındayken karşısında ağladım annemin. beni bir eşyaymışım gibi odama iteledi. sözde sakinleşmem içinmiş. ciddiye alınmamak çok berbat bir duygu nasıl anlatıcam bilmiyorum. annem sürekli benim psikolojimi bozdun diye bana söylenir. anlamıyorum bu kadar mı değersizim cidden. ya annemin psikolojisi bozulmaya yer arıyor ya da ben cidden kötü biriyim. başka bir seçenek daha var herşeyin başı babam. annem beni o kadar suçladı ki artık ağzını açtığı an bağırıp aşağılıyasım geliyor ama istemiyorum da içimde bir yerlerde annemin şefkatini arıyorum ne yapmalıyım sinirlerim cidden bozuk değişik bir his anneme bu düşüncelerimi yazmalı mıyım yoksa kendi içimde onu affedip devam mı etmeliyim herşeye hep bir tarafım eksik.(bu arada hayatımda ilkk defa yazı yazdım eksiğim baya var uğraşmak istemedim olay akışı da biraz değişik oldu ama siz anladınız)

Annemi çok seviyorum ama elimde olmadan kötü davranıyorum ne yapıcam?
Cevapla
İş Soruları Babalık Soruları Çocuk Soruları