Normalde yalnız olduğumu hissetmiyorum pek ama Sahura uyanınca Bi yalnızlık çöküyor neden olabilir?

Acaba Bi gün beraber uyandığım biri bir eşim olur mu diye bir dert basıyor anlam da veremiyorum niye böyle oluyor anlamıyorum sahur yapmayı severim niye bana bunu hissettiriyor normalde yalnızlığı seviyorum alıştım sevdiğim biri bile yok sarılmak istiyorum sadece özlemini duyduğum şey hiç olmamış bir şey Bi eş figürü, uhrevi Bi havaya filan da giremiyorum o maneviyati severim halbuki psikolojik Bi durum mu çözemedim
Normalde yalnız olduğumu hissetmiyorum pek ama Sahura uyanınca Bi yalnızlık çöküyor neden olabilir?
Cevapla