Hiç arkadaşı olmayan, hayatı sadece evden işe işten eve olan bunalmış birine ne önerirsiniz?

Bu ben. Tek fark benim işim meslegim yok Şu an . Yani sen işe gidiyorum diye bir sosyallik ve toplum icine giriyorsun. Mecbur susleniyorsun falan. Bende bunlarda yok. Mezun olduktan sonra eve tıkıldım. Arkadas yok, kurs vs gideyim diyorum yasadigim sehir kucuk oyle cok kurs imkanim yok. Bir halk egitim var orada da her kurs yok, bir de muzik resim kursu var. Onlarda daha cok yetenek öğrencisi hazirliyor.

Gecen sene resim kursuna gittim oylesine. O da bireyselmis birebir dersmis, sistemleri oyleymis. Şansıma yine sosyallige giremedim😅

Baska da gidebileceğim, ilgi alanima giren kurs yok. Bu sene tasarruftan dolayi bircok halk egitim kursu açılmadı zaten. Mesela seramik kursuna gitmek istiyorum yok burada. Çanak çomlek yapiyorlar ya camur dönüyor sekil vermeye calisiyorsun o ilgimi cekiyor yine yok. Yasadigim yerde sanat adina resim muzik kurslari var bu kadar. Birine gittim zaten. Muzikte ilgimi cekmiyor.

Kaldik boyle. Arkadasta yok kafa dagitip gezebilecegim, sinemaya gidebilecegim. Eve tıkıldım kaldim. Meslegim olsa yine gider iki insan yuzu gorurdum. Evde anne baba kardes, hep ayni yuzlere maruz kaliyorum ve beynim bundan ibaret.

Ic anadolunun kucuk bir sehri. Dag tas, bozkir. Ne sahil var, ne bogaz. Icim sıkılsa dolasip gezebilecegim, yuruyus yapabilecegim yer zaten yok. Anca park, millet bahcesi gibi yine betona gomulmus yerler. Ne yesiilik gorebiliyorum ne mavilik. Bu konuda da canım sıkkınden kendimi yollara vurup rahatlayabilecegim bir alanim zaten yok. Dogdugun ev kaderindir misali. Atamalarda da bu durumdan biktigim icin israrla daha buyuk, sahili, denizi olan yerleri yaziyorum ama gelmedi bugune kadar.

Ot gibi yasiyorum işte. Arkadas yok, iş yok, kazanilan para yok (olsa belki tatile giderdim deniz gormeye o da yok, ailemin oyle. bir kulturu de yok. Tatilde bile ayni yerdeyiz) yasadigim yer cazip degil. Kensimi gelistirebilecegim alanlar da sehir de kısıtlı. Ailem deseniz o da sorunlu. Mutlu huzurlu bir yuvamiz zaten yok. Herkes kendi halinde. Bir sohbetimiz muhabbetimiz bile yok diyebilirim. Annemde babamda boyle istiyor gibiler zaten.

Yani gelin soyle ailecek oturalim gibi bir durumumuz dahi yok. Ayni sofraya dahi oturmuyoruz. Herkes tepsisine yemegini alip odasina gecip yiyor. Bu da biraz annemden kaynakli oldu zamanla. Disarda arkadas vs olmadigindan ne kadar yalnizsam evde de o kadar yalnizim. Duzeltmek istiyorum bazi seyleri ne yapacagimi bilmiyorum.

Sanırım anne babanızdan kaynaklı fazla gözetim altındasiniz ama lütfen evden kurtulacağım diye aşık olduğunuzu zannedip yanlış evlilikler yapıp körü körüne hayatını mahvetme hayatım♥️ sen çok güçlüsün bir iki sene daha sabret inanki özellikle sabah namazindan sonraki dualar kabul oluyor dua et ,🙂 beni ailem çok sıktı markete bile gidemiyordum tek basima tekstilde 14 yaşından 21 e kadar çalıştım babam mesaimize kadara alıyordu kendimi bildim bileli de hep birilerine aşıktım hep birilerinden sevgi dileniyordum fark etmeden o kişilere bağımlı oluyordum. Sonra ne mi oldu birine çok aşık oldum sandım evlendim eşimi çok seviyorum ama çok aşık mı oldum yoksa aile baskısına mi dayanamadım bilemiyorum hâlâ. Kaçarak evlendim babam vermedi Şimdi kaynanayla da bir yaşıyorum inanki çok şükür ama çok zor. Bir çekirdek bile çeyiz alamadım. Sabret en güzel şeyler senin olsun ♥️🙂

1. Sosyalleşme: Küçük adımlarla başla, iş yerinde biriyle daha uzun sohbet et, ilgi alanlarına uygun gruplara katıl.

2. Rutin Değişikliği: İş çıkışı eve hemen gitme, yeni yerler keşfet, farklı aktiviteler dene.

3. Kendine Zaman Ayır: Yeni bir hobi edin (spor, sanat, müzik), kitap oku, günlük tut.

4. Dışarı Çıkma Alışkanlığı: Kahve içmeye, yürüyüşe, etkinliklere git.

5. Online Topluluklar: Discord, forumlar veya sosyal medya gruplarında benzer insanlarla tanış.

Ufak değişikliklerle bile hayatın daha ilginç hale gelebilir. Denemeye değer!