Benim yerimde olsanız ne yaparsınız?

Eşimle yurtdışında çalışıyoruz ve yaşıyoruz. Eşim evden çalışıyor sürekli. Yaşadığımız ülkenin dilini de çok iyi konuşmuyor. Ama bu ülkede tanıştık onunla. Kendisi yaklaşık 9 seneden fazla bu ülkede yaşıyor. Dili bilmediği için ve sürekli evden çalıştığı için fazla dışarı çıkmıyor. Ben dışarda çalışıyorum yani her gün çıkıyorum. En ufak şeylerde bile her şeyi ben dışarda hallediyorum. Haftalık alışverişi beraber yapıyoruz. Ev içinde de neredeyse tamamen işlere ben bakıyorum. Kendisi belki çok geç geldiğimde bir yemek pişiriyor. Gerisi bende. Evden çıkmadığı için çöp bile çıkarmıyor. Veya evde bir eksik oldu mu dışarı çıkıp onu almıyor çünkü ben zaten dışarıda olduğum için işten geldiğimde getirebilirim. Yani zaten dışarıda olduğum için her işi halledebiliyorum dışarda. Ama kadın olduğum için de evdeki işleri de ben bakıyorum. Çünkü bakmazsam kadın olmuyorum yani nasıl bir kadın oluyorum. Ya ben her şeyi yaparım diyor üzerimde dışarı çıkılacak kıyafet olduğun sürece. Ama zaten evde olduğu için üzerinde ev kıyafetleri olduğu için dışarı çıkamıyor. Ben şimdi bir kadın olarak çok mu abartıyorum bazı beklentilerim olduğunu. Ne biliyim bazı eksikler olduğunda ondan bunu isteyebilmek. Veya onu yalnız başına alışverişe gönderip kendim evde işlerle uğraşsam çok mu bir şey bekliyorum. İnsan bazen bu duruma o kadar alışıyor ki dışarda başka bir şey gördüğünde sanki böyle bir uyanmış gibi oluyor. Ve bu şekilde sağlıklı bir evliliğin yürüyeceğini düşünmüyorum artık. Bunların beni rahatsız ettiğini ona söylüyorum. Ve artık onun huzurlu bir evlilik istemediğini düşündüğümü de dedim çünkü ya bu kadar bir insana yüklenilmez ve ben karşımdaki mutsuz olduğunu görürsem ya en azından elinden elimden geleni yapmaya çalışırım. o bunu yapmadığı için beni ne olarak görüyor bilmiyorum. Sabahtan akşama kadar çalışıyorum. Ama yine her şekilde hesap veriyorum ona işlere ben bakıyorum yani evlilik bu olmaması gerekiyor bana göre