Esim annemden nefret ediyor, gorusmeme asla izin vermiyor?

Merhaba arkadaslar

ben 34 yasinda bir erkegim, 4 yil once evlendik esimle ve 2 cocugumuz var. Esimin memleketinde yasiyorum (kendi dogup buyudugum memletim buraya 150km uzaklikta). 2 abim var ve evliler. Esim buyuk ve sevgi dolu bir aileden geliyor. Anne babasi cocuklarina, gelinlerine cok deger verirler. Bana mesela oglum diye hitap ederler. Ben ise kucuk bir aileden geliyorum. Akrabalarimiz uzakta yasiyorlar. Kucuklugumde oyle akrabalarla gel gitlerim hic olmadi, sadece buyuk tatillerde. Anne babam biraz pasif insanlar. Gelinlerini pek sevmedi, ama yinede gel gitler oldu. Bu kisa bilgi hakkimda.

Esim taa bastan anneme isinamadi/sevemedi. Bunu biraz hissetmistim. Ama annemde bahsettigim gibi, pek sicak/sevgidolu yaklasim sergilemedi esime evlendigimizde. Muhtemelen kompleksli biri annem. Neyse bir yil sonra evlendikten sonra oglum dogdu (korona donemi). Anne babam 3 ay! sonra geldiler ziyarete. Esimin bu cok zoruna gitti, stress, kavgalar basladi (sirf bundan dolayi değil tabi). Bir ara yaz tatilinde yazliga gitmistik. Annem esimin yengelerini (abilerinin hanimlarini) sorguladi, derken esim aniden patladi anneme karsi. Birbirine bagirip cagirdilar. Esim kendine vurmaya basladi. Ben ve babam soka girdik. Birbirlerine agir hakaret ettiler laflarla. Oglum bile korktu aglamaya basladi. Ertesi gun ben birsey olmamis gibi davrandim anneme. Sonra ordan ayrildiktan sonra esimle cok kotu kavga ettik. Sen nasil olur annenle birsey olmamis gibi devam konusursun diye. Bu kavga cok uzun surdu. Oyleki, esim dusuk yasadi (ve kesinlikle annemden dolayi olduguna inaniyor). Bu olaydan sonra annemlerle gorusmemeye karar verdik (tabi bu benim icin agirdi). Neyse dusukten sonra tekrar hamile kaldi esim. Cinsiyeti (kiz) belli olduktan sonra, tekrar stress/kavga suresine girdik, cunki esim hep iki erkek hayal etmisti. Dusuk yaptigim bebek erkekti eminim diyor. Annen yuzunden kiz olacak diye depresyona girdi. Zaten hamilelikte annem bir defa olsun aramadi. Dogum yaptigi gun yalan yanlis annem bir gun sonra aradi. Esim alamamisti telefonu, tekrarda aramadi. Derken Şu an 3 ay gecti hala gelmediler. Asil probleme geleyim. Esim aslinda oglumun dogumundan sonra surekli anneme babama kufurler etti. Duysaniz agziniz acik kalacak. Kendi tarafindan ben hic bir zaman kotuluk gormedim, ne baba annesinden, ne kayinlardan, ne amcalarindan vs. Yani ayrilma noktasina geldik, fakat oyle kolay degil iki cocukla. En son kavgamizda esim hiperventilasyon gecirdi. Hala skntisini yasiyor. Durum boyle. Cok stressli, anne babama aileme cok ofkeli olan bir esle yasiyorum. Surekli anne babam konusu girdiginde, agir kufur hakaretler ediyor. Memleketime en son 1,5 yil once gittim. Normal olarak ozluyorum dogup buyudugum topraklari. Kimseyede derdimi anlatamiyorum. Huzurumuz pek kalmadi. Ama iki cocugumuz var. Benim hayalim egitimimi bitirip tekrar memleketime donmekti. Esimle tanisip evlendikten sonra esimin sehrinde kaldik. Diyeceksinizki anlas esinle, tek git arada memleketine, fakat bu hic soz konusu degil.

Sorunum su. Ben anne babami (yasananlara ragmen) silemiyorum/silmek istemiyorum. Memleketimi ozluyorum. Esim annem yuzunden dusuk gecirdi, hiperventilasyon yasiyor. Durum yani ciddi. Annemden cok ama cok nefret ediyor. Buyuk kavgalar gecti aralarinda. En son babama bile telefonda esim saydi, babam soka girdi tepki verdi.

Arkadaslar bana ne tavsiye edersiniz? tesekkur ederim