22 yaşındayım ailemle yaşamak istemem çocukça mı?

Sanki 40 yaşına gelmişsin de aile evinde olmaktan yakınıyor gibi konuşuyorsun, şu an eğer evlenmiyorsa herkes zaten 30'a kadar aile evinde yaşıyor, üni bitecek iş bulunacak kendi düzenini kuracaksın falan yaş 30'a dayanıyor, annen çok doğru söylemiş, evlilik doğru zamanı gelince doğru insanla yapılır, sırf çevremde herkes evli çocuklu diye evlenilmez, onlar evli de çok mu mutlular, evli kadınların dörtte üçü mutsuz ama çocuk var diye ya da ekonomik özgürlüğü olmadığı için boşanamıyor, sana mutluluk pozları kestiklerine kanma, evlenince kimsenin başı göğe ermiyor, senin ilk önceliğin ekonomik özgürlüğünü kazanmak, kendi ayaklarının üstünde durmak olmalı, evlilik her zaman yapılır ama evli çocuklu kariyer çok zor olur belki de olmaz, o zaman keşke dememek için şimdi sadece kendi kariyerine odaklan, 22 nedir ki 24 olucam iş arıyorum aile evindeyim ve evlilik de düşünmüyorum asla, çünkü evli kadınların hâlini görüyoruz

Yorumlara biraz göz attım da "Ailenden ayrı hareket bile edemiyorsun acınası durumdasın" diyen birinin senin gerçekten arkadaşın olduğunu, seni koşulsuz sevgiyle sevdiğini düşünüyor musun? Bu lafı sana diyen şahıs kesin kendi aile hayatı problemli biri, muhtemelen anasından babasından kurtulmak düşüncesiyle kendini koca evine atmıştır ama orada da mutlu rolünü oynuyodur. Evlilikten başka bir vasfı olduğunu da zannetmiyorum. Senin hayatını içten içe kıskanıyor, ailenle aranın iyi olmasını hazmedemiyor kıskançlığını da seni aşağılayarak belli ediyor. Böyle insanlar dertten stresten başka bir şey vermez, seni geliştirecek hiçbir şey katmaz sana. Birbirinin hayatına saygı duymayı bilmeyen insanlarla arana mesafe koymalısın yoksa her konuda daha çoooook kendini suçlar durursun. Evlilik demek ayrı eve çıkmak için bir basamak demek değil. Doğru kişinin geldiğini hissettiğinde, hayata aynı pencereden bakabildiğin biriyle olur evlilik. Öyle hadi biri olsun da evleniyim hem insanların gözünde ayrı eve çıkmış gibi olurum kafasında evlenilmez. Milletin hayatıyla kendi hayatını kıyaslamayı bırak, çevrende kıskanılan kişi olduğunun farkında bile değilsin. Ellerinde olsa senin yerinde olmak için can atarlar. Senin yerinde olmadıkları için de seni aşağılamaya çalışıyorlar. Önce eğitimine ve kariyerine odaklan. İş hayatına başladığın zaman seninle denk olan insanlarla zaten yolun kesişecektir.

Çevrendeki insanların hayatı seni yaşadığın konforlu hayattan şikayet etmeye itmesin seni. Henüz 22 yaşındasın. Bana kalırsa çoluk çocuğa karışmak için biraz erken gerçekten. Bizim kültür evlenmeyi ve ebeveyn olmayı sanki 1 sene içinde gerçekleşmesi gereken ikili paket olarak görüyor ama bence bunlar çok ciddi adımlar. Hepsini birden atıp, beli hâlâ doğrulmayan bir sürü insan var.

Aile evinde yaşamak: Bence dünyanın en konforlu olayı bu arada, gerçekten tadını çıkarmalısın. Evli olsan, bütün evin sorumluluğu, yemeği, çamaşırı, bulaşığı, ütüsü, tütüsü, hepsi senin eline bakar ki, ek olarak birşeyler okuman pek mümkün olmazdı. Hele de çoluk çocuktan bahsedersek.

Ailenle çok ciddi fikir ayrımların olmadıkça bence en güzel hayatı yaşıyorsun. Hayatına müdahale etmiyorlarsa, akşamları oturup çay muhabbet varsa, sevdiğin insanların yüzünü görüyorsan, ya daha ne arar ki insan, belasını mı? Açık açık sana biriyle görüş, git flört et demeyecekler elbette. Belki en küçük çocuksun, bilmiyorum, son çocuklara çok hassas olur aileler, onun için, olur da biriyle görüşürsen ufak ufak, gözlerine sokmadan, alıştıra alıştıra söylersin. Yoksa onlarda senin turşunu kuracak değillerdir diye düşünüyorum. Demem o ki 22 yaş, neden aile evinde kalıyorum, neden evlenmedim, neden çocuğum yokları düşünmek için çok küçük bir yaş. Keyfini çıkar 😌

Kendini hiçbir şeye zorlama. Canın evlenmek istiyorsa evlen, okumak istiyorsa oku, okuduktan sonra evlenmek istiyorsa okuduktan sonra evlen, hiç istemiyorsa hiç evlenme. Hepimiz farklı farklı hayatlar yaşıyoruz. Hepimizin farklı bakış açıları, farklı objektifleri, farklı mutlulukları var. Kimisi erken evlenip hemen çoluk çocuğa karışmak ister, hayatına buna adar, böyle mutlu olur. Kimisi ise diplomasını almak, iyi bir işe girmek ister, bundan mutlu olur. Kimse senin ne istediğini bilemez, kimse senin nasıl biri olduğunu, neler yapacağını da bilemez, kimse senin hayatını yaşamayacak. O yüzden kim ne derse desin sen gönlünden ne geçiyorsa onu yap.