Aileme tahammül edemiyorum. 20 yaşındayım, kendi evime çıksam mı?

Durumumuz iyi. 6+2 bir evdeyiz. Ablam ruh hastasi bildigin benden nefret ediyo surekli bana sen bencilsin ikiyuzlusun vs sayip sovuyo asla icimde kotu niyet yokken hareketlerimin altinda farkli şeyler ariyo alakam olmayan yakistirmalar yapiyo onun negatif enerjisi beni boguyo. Ama ayni evde oldugumuz ve yasimiz yakin oldugu icin bir sure birbirimizden uzaklassakta sonra yine mecbur muhatap oluyoruz. Annem iş kadını diyebilirim surekli iş yerleriyle ilgili gergin kaygili stresli ona yemek hazirliyoruz kendi ellerimizle masaya oturmuyor ya da 1 saat falan onu bekliyoruz hediye aliyorum cok ilgisiz verdigimiz degeri gormuyo hep surekli iş kafasinda gicik bi oglak kadini. Babam çok ilgili sağ olsun ama o da ozel hayatimizi cok kurcaliyo. Bunaldim ruh halim degismeye basladi cidden. 15-20 bine vs ev kiralasam kafami toparlasam diyorum. Sizce kendi evime cikmali miyim? Para sıkıntım olmaz kendi gelirim de var.
Bir yandan da bazi gunlerimiz cok guzel geciyo artik genc kadin oluyorum son annemin babamin minik kizi oldugum yillsr bu zamanlar diyorum ailemle biraz daha vakit gecirip kendi hayatima dalayim vs. Ama katlanamiyorum ablama ozellikle psiolojisi bozuk bence. Bu kadar kindar birisi olamaz beni şeytan olarak goruyo resmen.

Sizce ne yapmalıyım? Empati yaparak cevap verin.