Ailenizden biri "Ben öldükten sonra arkamdan Kuran okuma merasimi yapmayın" dese, yine de yapar mıydınız?

Çok zayıf ihtimal.
Zira semavi dinlerin kaynağı aynı zaten. Bu durumda son inen kitapla ilgili bir okuma kişinin ruhunu sıkıntıya sokmaz. Pagan inançlarının da uydurma olduğunu kabul edersek, geriye pek ihtimal kalmıyor gibi.

Ölen kişiye "saygı" ile açıklanabilecek bir şey değil bu bence. Eğer kişinin isteği ( ölüm, öbür dünya vs. dışında, genel olarak yazıyorum ) makul değilse ya da daha ileri gideyim gayet hatalı ise, sırf ona saygısından dolayı o istedi diye kabul edecek değiliz. Ben şahsen etmem yani ve bu itirazımı da saygısızlık olarak görmem.

Verdiğin örnekler uç ve yaşanılan duruma uyduğunu sanmıyorum.
Eğer bu ölen kadın Hıristiyan veya Musevi olsaydı bunu çevresi de bilir, bir mevlit okutulmasını istemezlerdi.
Son yazdığın örnekte yakılmak istenen kişi örneğin benim babam olsa, bana öyle bir vasiyette bulunsa, sağlığında ona itiraz etmez ama öldükten sonra da asla yakmazdım. Bundan dolayı da üzülmez, huzursuz olmazdım. Ama etki çevrem içinde olmayan bir ölüm gerçekleşirse "İlla şöyle gömmeli" diye üstelemezdim. Ailesi, yakınları karar versin...
Ben farklı inanca mensup bir topluluğun içinde yaşıyor olsaydım, ölmeden önce nasıl gömülmek ve ne tür bir dizi ritüel yapılmasını istediğimi en azından yakın çevreme kendi gerekçelerimle ayrıntılı olarak anlatırdım. Ancak ben öldükten sonra ne yaparlarsa yapsınlar bana bir zararı olmazdı. O yüzden fark etmezdi. Tam da bu sebeple takılınacak bir şey olmadığını düşünüyorum. Hiçbir durumda fark eden bir şey yok, rahatsız olan bir ruh yok.

Elbette senin düşüncen ve buna saygı duymak zorundayız. Ama aynı düşünmek zorunda değiliz. Öte yandan düşünürsen ölenin istediği gibi değil de, geride kalanların doğru olduğuna inandığı şekilde davranmaları da samimiyetsizlik değil. Aksine o da başka türlü bir samimiyet örneği sayılabilir. ( Ölene iyilik yaptığını düşünme, iyi niyet, samimiyet )

Yukarıdaki örneğe geri dönecek olursak, ben başka bir noktaya takıldım sadece: Anladığım kadarıyla eğer kızı, tek başına karar verseydi, annesinin vasiyetine uyarak mevlit okutmayı düşünmüyordu. Tabii ailede başka kimler var ve sürece kimler karıştı bilmiyorum. Eğer baba (ölenin eşi ) daha önce ölmüşse veya karışmıyorsa, ölenin annesi, babası sağ değilse veya karışmıyorsa, ölenin hayatta kardeşleri yoksa veya karışmıyorlarsa; kısacası sırf eş dost, mahalle baskısı sayılabilecek sebeplerle mevlit okunduysa orası ilginç. Ben aynı durumda olsam "Konu, komşu ne der?" diye asla düşünmezdim. Sadece kan bağı olanların fikir yürütmesine izin verirdim; onları da bir yere kadar dinlerdim.

Bu şartlarda, eş dost neden böyle bir baskı yapmış, onu da anlamak zor. Hayret edilecek şey...