Sözlümü sevmiyorum, ayrılmak istediğimi söyledim , bunu ailemde biliyor ama kafamda bitirdim nasıl kabullendireceğim aileme?

Evet onlarda bu çocuğun hayatımın en büyük şansı olduğunu düşüyor bu yüzden çok istiyorlar bu şekilde zaten manipüle oldum çok guzellediler ben çok uyanık bir insanım normalde ama nasıl olduysa bi şekilde göz göre göre manipüle oldum ve sözden 1 hafta sonra ayildim ve sonrası için pişmalik kaldı sadece uyurken uyanırken ağliyorum , kardeşim gece rüyamda agladigimi söyledi en büyük destekçim zaten o neler çektiğimi o biliyor şahit ama bir türlü ablalarımı ve annem ikna olmuyor dene diyorlar zaten seni mutsuz olmana razı değiliz yine atarız diyorlar ama çektiğim iskenceyi görmüyorlar ben karşı tarafa da üzülüyorum en azından şu an bilsinler hazırlık yapmasınlar ümitlerini kessinler onlarinda duyguları var gitgide bağları buyumesin benim iskencem gibi

Yanlış bir şey olmadı keşke oldaydi aslında ilk görüşte istemedim kararım netti ailem cocugu çok sevdi haftalarca güzellediler manipüle oldum ve sonrası pişmanlık geri dönmek istiyorum piskolojik olarak çöküşteyim ama herkesi karşıma alacağım mutlu değilsem bitmiştir diyeceğim

Hata yaptım fark edemedim şimdi ayildim

Allah affetsin bu cümleleri kuracak insan değilim ama sevgisizlik mutsuzluk bana bunu yaptırıyor rabbim kimseyi bu duruma düşürmesin diye dua ediyorum, çocuk hiç tipim değil onu kınamak alçaltmak değil niyetim hiç beğendiğim bir yanı yok herseyi midemi bulandırıyor yüzüne bakamıyorum acaba kaderim değil diye mi kitleniyorum vücudum alarm veriyor bana bir mesaj veriyor gibi hissediyorum istemiyor

Karakter olarak negatif yönü yok denilecek kadar az, ama sevemiyorum midem bulanıyor nasibim değil geçen gün sinemaya gittik annemin zoruyla oda birseyler hissederim diye zorluyor denememi istiyor bende gitmek zorunda kaldım en azından çaba gösterdim olmadı sizde gördünüz saygı duysunlar gerçekten olmadığını kanıtlamak için gittim elimi tuttu o kadar midem bulandı ki kendimi kasmaktan başım donmeye başladı kendimi rahat bırakmaya çalışıyorum beynimi kandirmaya çalışıyorum ama kalbim midem istemiyor onu

Evet alamadım onlar istedi diye bu haldeyim zaten kendimi halen affetmiyorum uzun süre devam edecek eder bu durum, evet onlar çocuk efendi iyi zengin böylesi çıkmaz bir daha düşüncesiyle böyle söylüyor benim onunla aynı çatı altında kalmak bırak o gerdek gecesini elimi tutmasi bana bakması düşüncesi bile kaydediyor iken onların evlendikten sonra seversin demesi nikahta keramet vardır demesi sinir ediyor onlar eski karşı cins görmemiş evlilikyen sonra cinsel anlamda bağı sevgi sanması ve bunu gelecek nesillere bu şekilde aktarması çok zoruma gidiyor çok cahilce geliyor bu şekilde benim gibilerini kandirmalari çok üzücü umarım ben son olurum umarım kimse sevmediği biriyle birlikte olmak zorunda kalmaz yol yakınken donmek en iyi karar

Evet kendimi biliyorum hislerimden eminim midemin bulandığı bi insanı ilerde sevemem ömür boyu mutsuz olacağım bunu cok iyi biliyorum çevrede sevmediği insanla evlenip mutsuz kişi çok sordum sakın sevmiyorsan evlenme senin miden de bulanıyor bundan asla olmaz yakınken don başını yakma diyorlar bunu elalem diyor ama ailem tam tersi bundan daha iyisi gelmez kimse beni istemez korkusu sarmis onları benim derdim evlenmek değil bundan sonra zaten sevgi üzerim olmazsa da mutsuz olmayayım yeter bana kesinlikle kararım net hayatımı karartıp mutsuz çocuk yetiştirmek istemiyorum ben sevdiğim adamla yaşamak aksamlara kadar sevdiğim insanı heyecanla beklemek varken neden midemin bulandığı bir adamdan kaçmayı mutsuz olmayı seçeyim ki çok çaresiz hissediyorum lütfen bu konuda bana akıl danışırsanız sevinirim 🥹🥹🥹

Benim tarafında bitti ama aileme söz geçiremiyorum onların yüzünden zaten hızlı kadar aldım onların aklıyla hareket ettim ilk defa ve en büyük pişmanlığını yaşadım bundan sonrası için saygı duysalar iyi olur çünkü ömrüm boyunca mutsuz olacağımı çok iyi biliyorum

24