Tesettürden çıkmak istiyorum ama aileme nasıl açıklayacağım?

( uzun olduğu için iki yorum atıcam) benim sizden ne aldığım ya da sizin bana ne verdiğiniz ile ilgili bir durum değil bu. Bu benim özgürlüğüm ve gelecek yaşantımla alakalı bir durum. Ben nankör biri olduğum için açılmak istemiyorum artık özgür bi birey olarak kendi kararımı vererek açılmak istiyorum sadece. Huzursuz hissediyorum. Kendimi beğenemiyorum. Kapandığım zaman en başlarda da öyleydi. Asla kapanma durumuna tam olarak alışamadım ya da uyum sağlayamadım. En başında Allah için kapandım ama ayrıyetten size olan özentim ve sizin benim kapanmamı isteyip sizin beklentinizi boşa çıkarmamam içindi. Önemli olan edep. Tesettürlüyken artısı var ama açıkkende edebim ahlakım yerindeyse bir sorun olmamalı. Giyimi ayrı bir zorluk yazın zaten ayrı bi zorluk. Siz bana ne kadar şunu giy o zaman şöyle yap o zaman desenizde benim için hiçbir şey iyi değil. ders çalışırken perde açamıyorum balkona çıkarken rahat çıkıp oturamıyorum. İstediğim herhangi bi spora bile gidemiyorum. Denize girmek istesem peştamel giymek zorundayım ki nefret ediyorum ondan. Zaten adam gibi kapanmıyorum gördüğün üzere. Ojeye meraklıyım, dışarı yazmayla çıkıyorum yeri geliyo kısa kolluyla çıkıyorum dar pantolon giyiyorum tişörtümü içime veriyorum. Açıldığım zamanda tamamen mutlu olacağımı söylemiyorum. Saçlarımdan aşırı memnun ya da bacaklarımdan karnımdan değilim biliyorsun zaten ama açık olmam kapalı olmamdan beni katbe kat daha iyi hissettirecek eminim. Bu şekilde kendimmişim gibi hissedemiyorum. Şu an aşırı hevessizlikle kapalıyım ve Allah niyete bakar. Benim şu an tesettür içinde kalmaya hiç niyetim yok sevmiyorum.

Diğer tarafıda düşünüyorum ama bir şekilde telafi edicem bu yanlışımı. Şu an hayır dersen bundan bir kaç yıl sonra veya aylar sonra yine gelip sana açılmak istiyorum dicem çünkü içimde sürekli bu duyguyu bastırıcam. Zaten bu iki yıl içerisinde de açılma isteğimi bastıra bastıra bu raddeye geldim. Daha çok olmamışken şimdiden açılayım. Ayrıca etrafı çevreyi falanda asla düşünmüyorum bu konuda. Beni kınayanın başına da o gelir çünkü. Açıldım diye cehhenneme gidicem falanda değil. Allah biliyor sonuçta kimse bilemez. İleride 40 yıl daha kapalı yaşayacak olan insan benim. Beni yargılayacak insanlar değil. Zaten açık saçık giyinen biri değilim. Makyaj yapmam etmem. En fazla yapacağım şey saçımı boyamak olur. Oje sürmek olur. Kapri giymek olur. Araştırdım açılırsak ne olur ne yapalım diye tabii ki. Bir anda karşınıza böyle açılmak sitiyorum diye çıkmıyorum. Ama hiçbir türlü kararım değişmedi. Bunu okuduktan sonra da hiçbir şey söylemeden beni bırakmayın lütfen. Ablamda açılmak istedi zamanında biliyorum. Hala da hevesi olabilir belki ama o artık evlenecek ondan zaman geçti. Ama benim şu an ki geçici heves falan değil. En başından beri içimde tuttuğum belki geçer diye hissettiğim bi şey. Özür dilerim sizi üzmek istemezdim ama bu kararın bana bağlı olması gerektiğini düşünüyorum. Sizden bu konu için izin almak istemiyorum. Kapanırken kimse bir şey söylemediyse açılırkende söylememeli. Bunlar benim duygularım ve hissiyatım. şimdi değil okullar kapanınca açılmayı düşünüyorum ayrıca. Bana saygı duymanızı ve açıldığım zaman her şeyin aynı şekil işlemesini istiyorum. Bana küsmeniz, darılmanız, aramızda mesafe olması en son isteyeceğim şeyler. O yüzden lütfen eğer tamam diyecekseniz bile sırf siz üzüldüğünüz için tereddüte düşeceğim cevaplar vermeyin bana.

Umarım öyle karşılarlar. Teşekkür ederim