Bana göre kalabalık yalnızlık, çevremizdeki insanlara rağmen, onlarla gerçek ve anlamlı bir bağ kuramadığımızı hissetmemizdir. Fiziksel olarak olmasa bile duygusal ve sosyal olarak kopuk hissetmemizdir. Bu kopukluk, yüzeysel ilişkiler, samimiyetsizlik ve anlaşılamama duyguları ile besleniyor. Sana göre ‘kalabalıkta yalnızlık’ ne ifade ediyor?
Önceki ve sonraki soruya cevap verince bu kalabalık içinde yalnız kaldı, kalmasın 😂
Aslında görsel güzel anlatıyor. Kişinin etrafında ne kadar insan olursa olsun onun yalnızlık hissetmesi. Normalde olsuğu gibi fiziksel yalnızlık değildir bu, zihinsel ve duygusal yalnızlıktır.
Mesela kişi bu sitede de bunu hissedebilir, ailesinde de, arkadaş ve iş ortamında da. Burada belirgin hissedilen de uyumsuzluk olur.
Aslında güzel özetlemişsin sen. İnsanlar aslında çevresine insan istiyor ama gerçek bir bağ kurmadığı zaman o insanların manası olmuyor.
Hayatımdaki en iyi kararlardan birisi bağların her zaman gerçek Kurmak olmuştur. Almanya’da bir Türk genci olarak büyüdüğü zaman ister istemez ya uyum sağlamak zorunda kalıyorsun veya bir duruş sahibi olup kendini ispatlayıp kabul ettirmek zorunda kalıyorsun. Ben hayatım boyunca hiçbir zaman kimseye uyum sağlama gibi bir derdim olmadı tam tersine insanlar duruşumu kabul ettiler bu sayede bir antrenman olmuş oluyor insan için ve seçici olmaya başlıyorsun yalandan veya yapmacık bağlar kurmuyorsun.
Olduğun gibi oluyorsun ve olduğun gibi insanları seviyorsun bağ kuruyorsun ve çevrene dahil ediyorsun. Ama şunu unutmamak gerekiyor doğru ve sağlıklı bağlar kursa bile insan belli güzel bir sağlıklı bir toplum ve çevre oluşturmuş olur ama yalnızlık tamamen giderilmez çünkü insan esasen yalnız bir varlıktır toplum içinde yaşasa da
Zira insan fiziksel olarak yalniz olduğunda kendini yalniz hissetmez genelde.. çünkü kişi yalniz olduğunda yapacağı şeyler daha az sinirlidir ve yalnızlığını unutacak bir şeylerle meşgul olmayı başarır..
Oysa kalabalık içinde yapılacak şeyler daha sinirlidir.. içinde bulunulan kalabalığın yönelimlerine göre hareket etmekten başka yapacak şey yoktur.. iste bu sınırlandırılmış çerçeve içinde hissettirir kendini yalnızlık illettir.
İnsanların beni anlamaması insanlara sadece kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmesi yok karşısındaki insan düşünmemesi diyebilirim ama ben kafamı çok takmıyorum ya ben yalnızlığı seviyorum ben insanlardan sıkılıyorum insanları sevmiyorum insanların hiçbiri birbirini anlamıyor herkes kendini doğru kendini kusursuz zannediyor
Yanlizlik nedir onca kalabalik arasinda kendi içinde yanliz hissetmektir yanlızlik, başka tarifi yoktur, sen herkesin herseyine koşar dinler çözüm bulmaya çalışırsın, ama kimse sana sormaz sen nasılsın iyimisin demez, işte yalnızlık budur aslında.
Yalnızlıktan çok daha kötü bir duygudur. Yalnızsın ancak gerçekten yalnız olduğun için değil. Hayatında, hâttâ şu yeryüzünde milyonlarca insan vardır ancak sen o kalabalığın içerisinde tek başınasındır.
Başımıza kötü bir şey geldiğinde anlarız aslında koca kalabalık arasında ne kadarda yalnız olduğumuzu Burada çoğu arkadaşım var mesela Çok saygı duyduğum iyi insanlar Fakat ben ölsem şimdi onlar belki bi iki kez derler O neden bir şey paylaşmıyor acaba Umurkarında bile olmaz Etrafımızda insan çok ama hepsi iyi gün dostu Kötü günümüzde bize üzülen yanımızda olan kimse O kadarız biz
İnsanlar Koca kalabalıklar arasında koca koca yalnızlıklar çekiyor çünkü sahte gülüşlerim ardında yatan kayıp ruhlardan ibaretler kendilerine yalan söylemekten çekinmiyorlar duymak istediklerini duyuyorlar ve galiba yalnızlık yan masada yapılan espiriye gülmek gibi bir şey..
Seçici, ben bilirimci, empati yoksunu, bencil, çıkarcı, menfaatçi, güven vermeyen, insani duyguları sadece etkileşim için yapanlar, böyleleri ne kadar artarsa, yalnızlıkta o derece artıyor.