Ebeveynlerin çizgiyi aştığı noktalar oluyor mudur?

Türkiyə'de ailelerde gördüğüm en ciddi sorun, çocuklarının sahibi gibi davranan ebeveyn anlayışı. Sen onu doğurdun ve büyüttün diyə onun sahibi olmuyorsun. Ayrıca hər insan seçimlerinde özgürdür. Ailelerin görevi, aile bireylerinin yaptıkları seçimlerde ona (onaylamadığı bir şey olsa dahi) destek olmak, yalnız hissettirmemektir. Çünkü herkes kəndinden sorumlu. Artı olarak "Besledim büyüttüm, emek verdim. Emeklerimin karşılığı bu olamaz." gibi bir düşüncə daha var. Kəndi zevki için üreyip sonra da bunu çocuğa sorumluluk olarak atfetmeyle çocukta suçluluk psikolojisi oluşturma hali yani. Aile yapısı düzəlirse suç oranları da azalır, ahlak da değişir. Sorunun kökten çözümü bu. Zihniyet değişmesi gerəkiyor.