Yıllardır çevremdeki herkes bana zihinsel engelli muamelesi yapıyormuş gibi hissediyorum ve artık kendimden şüpheleniyorum?

Bu durum çok sinirimi bozuyor. Küçüklüğümden beri herkes bana sanki zihinsel bir engelim varmış gibi davranıyor. Gerçekten bir değil, iki değil, üç değil. Kendimden şüpheleniyorum artık. Annem, babam, kardeşim, arkadaşlarım vesaire herkes böyle muamele yapıyor. Direkt yüzüme söylemişlikleri de var. Mesela ailem hep zeka geriliğin mi var senin derdi. Annem hep köyün delisine benzetirdi beni, onunla kıyaslardı. Arkadaşlarım saf olduğumu söyleyip dururlardı eskiden. Sesimi çıkarmazdım. Bugün bir arkadaşım yüzüme direkt "Çok safsın." dedi. Bunu iyi olarak değil, aşağılayıcı bir şekilde söyledi. Biraz bozuldum belli etmedim. "Neden öyle dedin?" dedim. Bir dakika falan duraksadı, hiçbir şey demedi. Sonra "Öylesin." dedi.

Bir zihinsel engelliye nasıl davranıyorsak bana hep öyle davranıldığını hissettim. (Anlayışlı, sakin, onun anlayacağı dilden konuşmak falan)

Eskiden bir arkadaş vardı, komşumdu. Durağa falan beraber yürürken "Sağdaki yola mı soldaki yola mı sapacağız? Kırmızı ışıkta ne yapılır? Yeşil ışıkta ne yapılır?" gibi saçma sapan sorular sorup dururdu. Benimle hiç normal konuşmazdı. Şimdi gözünüzde abartıyormuşum gibi gelebilir ama abartmıyorum. Gerçekten çevremdeki herkes bana karşı tuhaf davranıyor. Hadi bir iki kişi olsa neyse, normal davranan insan yok. Beni seven insanların da saf (?) olduğum için beni sevdiklerini düşünüp duruyorum. Umarım saf derken kastettiğim şeyi anlatabilmişimdir.

Hiç normal insan gibi bir muamele görmedim. Kendime de normal insan gözüyle bakamıyorum. Kendimi saf, zihinsel engelli, ezik, aş. ğılık biri olarak görüyorum ve bu durum özgüvenimi aşırı etkiliyor. Herkesi kendimden üstün görüyorum, herkes bana küçümseyerek bakıyormuş gibi hissediyorum.

Ya mesela bir şeyleri anlayamam ya da tuhaf anlarım. Bakış açım farklıdır. Örnek olarak birisi yemeği kapat derse kapağını kaparım ama aslında altını kapatmamı söylüyordur gibi. Bunun daha abartılı versiyonları. Nerede ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilemediğim zamanlar çoktur. Rezil rezil şeyler söyleyip/yapıp dururum. Hep yanlış anlaşılırım. Hani durum böyle olunca da kendimden daha çok şüpheleniyorum. Ne yapmalıyım? Gerçekten bıktım artık. Benim diğer insanlardan farkım ne? Neden insanlar bana böyle davranıyor? Yoruldum yıllardır vallahi gına geldi yeter.