Erken yaşta evlenip boşandım. Ailem yanımda olmadı. Psikolojik olarak çok kötüyüm. Kendimi nasıl toparlarım 😔?

Ailemden nefret ediyorum. Hayatımın içine ettiler. Daha 19 yaşındayken 32 yaşındaki adamla evlendirdiler şu an 21 yaşındayım. 1 yıl evli kaldım sadece. Sabredemedim. O kadar iğrenç bir adamdı ki resmen beni sadece kullandı. Ailem yüzünden ne okuyabildim ne gençliğimi yaşayabildim. Bir yerde çalışmak istiyorum bari işim olsun sosyal çevrem olsun istiyorum. Sen artık dul kadınsın dur evinde diyorlar. Yeterince rezil ettin bizi diyorlar. O kadar ağırıma gidiyor ki. Boşandığım gün eve geldim babam dövdü beni. Ben insanların yüzüne nasil bakicam diye. Kocadan dayak yedigim icin bosanirken bi de geldim evde dayak yedim. Okumama zaten asla izin vermiyorlar. Intehar etmeyi bile düşünüyorum. Su gencecik yaşımda neler yaşadım bi ben bilirim. Ne bir arkadaşım var ne bir okulum ne bir isim.. bomboş iğrenç bir hayatım var sadece. Maalesef bu hayat yaşamaya değer değil. Böyle olsun istemezdim ama üzgünüm..😔
Erken yaşta evlenip boşandım. Ailem yanımda olmadı. Psikolojik olarak çok kötüyüm. Kendimi nasıl toparlarım 😔?
Cevapla