En son ne zaman biri size 'Canın mı sıkkın, bir şeye ihtiyacın var mı?' diye sordu?

En son biri bunu sorduğunda, aslında canımın gerçekten sıkkın olduğu bir zamandı. O soru çok basit gibi duruyor ama insanın omzundaki yükü hafifleten bir tarafı var. Çünkü çoğu zaman kimse “iyi misin?”in ötesine geçmiyor, ama “bir şeye ihtiyacın var mı?” demek gerçekten görmeyi ve duymayı içeriyor.

O an fark ettim ki asıl ihtiyaç, çözümden çok hatırlanmak ve düşünülmekmiş. Cevap olarak uzun uzun anlatmasam bile, birinin bunu fark edip sorması bile yetmişti. Bazen insanın kalbine iyi gelen şey, tam da bu kadar küçük ama içten bir ilgi oluyor.

hatırlamıyorum bile 🥹