Arkadaşlar gelin dertleşelim?

Merhaba arkadaşlarım size biraz yaşantımdan bahsetmek istiyorum geçmişte çok travmalar yaşadım 13 yaşımda iken annemle babam ayrıldı şimdi 23 yaşındayım annemle aram hep kötüydü kavga edip beni evden kovduğu günler dahi oldu kimsesiz tek başıma camide yattığım gecelerim oldu hatırladıkça kötü oluyorum annem 2. Evliliğini yaptı kocası vefat etti gözlerimin önünde maalesef ki bunlar beni çok etkiledi orta okulda başarılı bi öğrenciydim taktirim teşekkürlerim var edebiyat dersim özellikle çok iyiydi liseye başladım arkadaş çevrem çok kötüydü okuldan uzaklaşmaya başladım hocalar annemi arayıp dersleri çok iyi okula devam etsin dediler ben arkadaşlarıma uyup okulu ektim kötü ortamlara girdim hayatıma bir çocuk girdi ilk defa birine güvendim sevdim sonra bi gün bana tcvx etti o bende travma kaldı annem babam sahip çıkmadı yol gösterenim olmadı babam şizofren hastası oldu annemle ayrılınca kendine bile bakamaz oldu annem tekrar evlendi anneme ayrıl bu adam iyi birisi değil dedim adam evli ve okuldaki kucuk kızlarla takılıyormuş bunu duydum anneme söyledim inanmadı sanane dedi 2 yıl boyunca ayrılması için ikna edemedim en sonda öğrendik ki o adamın gözü bendeymiş annemde öğrendi bunu ve ben bir kez olsun yüzüne vurmadım ona çok yalvardım ayrılması için bana inanmadı o 2 yıl bana çok kötülükler yaptı o adam anneme gaz verip hep beni evden kovdurdu hep dışarlarda kendimi yalnız hissettim saatlerce çaresiz oturdum sokaklarda geceleri o boşlukta çok kötü çevre edindim o dönemlerde ana baba yok sahip çıkanım olmadı kız kardeşim var ben ona sahip çıkmaya çalıştım elimden geldiğince çok uzun yazdım yaşadıklarımın fazlası var emin olun detaya girmiyorum üstü kapalı anlatıyorum maalesef ve kendime hep ne olursa olsun sen güçlüsün üzülmeyeceksin takmayacaksın kafana sen güçlüsün dedim hep içime attım yaşadıklarımı hiç kimseye derdimi anlatamam hala öyleyim birsey olsun hep içimde yaşarım anlatamam kimseye Şu an tum yaşadıklarım içimde doldu ve taşıyor hiç iyi hissetmiyorum kendimi sanki bu yük bana ağır geliyor nefes alamıyorum huzursuzum mutsuzum içimden hiçbir şey yapmak istemiyorum mutlu bi ailem olsun çok isterdim anne baba sevgisi görmedim hep dışlandım içime attım kimseye derdimi üzüntümü acımı anlatamıyorum hiç arkadaşım yok sanki düşünmekten kafayı yiyecek gibi oluyorum bazen psikiyatriye gitmeyi düşünüyorum ama anlatamıyorum derdimi güven problemim var sanki bu yazdıklarımı anlatsam gülecek gibi küçümseyecek gibi ezecek gibi geliyor öyle hissediyorum…. Lütfen yazın uzun oldu hakkınızı helal edin ama hepsini yaşadım çok zor günler yaşadım