İnsan yalnız yaşayabilir mi?

Bu mevcut karakteriniz ve yaşamın size yaşattığı iyi veya kötü deneyimlerin karakterinize yansıması ve biraz yanılgı da olabilir. Kişi asosyal olabilir. Ya da genetik, psikolojik, sosyolojik, kendine yarattığı ideolojik ve ön yargıların etkileri ile beraber toplumlarla, insanlarla, dünyaya ve bitmek bilmeyen değişeme hatta kendine karşı uyum sağlamakta gayeti zorluk çekebilir. Özellikle kişi İnsan olmadığına hatta dünyaya ait olmadığını düşünebilir. Aidiyet hissetmemek, hisler de azalma ve duygusal zekasında düşüş olur. yalnızlık ile kendini savunduğunu acıdan uzak kaldığın sanrısı ile zayıf duygusal mevcudiyetinden ötürü sorumluluk bilincini ve uyum ile denge kurmayı sekteye uğratıp baskı altında hissederek temas ve ilişkiyi öcü gibi ya da sadece arzularını kısa süre de tatmin etmekten ibaret celadı ile dansetmek gibi görmesi yüksek. Yaşanan travmalar kişilik bozukluğuna da neden olabilir kişi bunu normal sayacaktır ve onun için olağan olması gereken olarak kabul edecektir. Anormal olmak onu rahatsız etmeyecektir. Burada mesele yalnızlığı seviyor olup bunun anormal olduğunu düşünmeniz ama yinede bunun sanki sizi rahatsız etmesi. Bu nokta da psikolojik bir şey olabilir mi? Ve bu çözümlenemez mi? Bu kadar dengesiz ama net midir durum? Durumunuzu insanların anlaması zor ama anlamalarıni da beklemiyorsunuz ancak asıl mesele sizin kendinizi anlamanız da çektiğiniz zorluk ya da aslında içten içe durumu kabul etmemeniz mi? Çünkü gayet öz güvenli bir şekilde anormalliği ve rahatsız oluşu kabul ediyorsunuz.

O zaman asosyal yani sosyallik ihtiyacı az anlamında, içten enerjiniz ile mutlu olabiliyorsunuz. Şimdi varsayım bu, size çok ağır sorunlar yaratan ya da etrafa psikolojik sorunlar varsa kendine zarar etrafa zarar gibi o konuda mutlaka destek alın dediğim gibi varsayım bu kısım. İç dünyamda huzuru bozuyorsa dış dünya alt sebebin de bir neden yok olması ilginç, sebepsiz huzursuzluk da insanı zorlayabilir. Ama bunun ile probleminiz yoksa ve artı anhedoni depresyon major depresyon gibi ruh hastalıklar bazen sebep olmadan insan ruh hastalığı içine girebiliyor. Ama çok fazla da iç dünyanıza kapılmayın veya kapanmayın gerçekliği kaybedebilirsiniz. Ve toplum için de uyumda daha da zorlana bilirsiniz veya sosyal ilişkiler daha fazla stres ve baskı hissettirebilir. Çünku iç dünya hayaller düşler bazen tehlikeli bir şekilde bağımlılık yapabilir aynı yalnızlık gibi. Ama Sebep olmadan da insan beyni huzursuz olabilir. İçgüdüsel olarak ya da fark edemeyebilir ya da inkar edebilir ve inkarın yalanı yalandan çıkıp doğru olmuş olabilir. Ama sebepsiz olabilir bazen sebepsiz çok şey oluyor, İnsan beyni ve ruhu cidden ilginç. Siz memnunsanız sorun yok demek ki ama bir kere de bu durumu psikiyatriye ya da psikoloğa danışın belki bu durumu daha iyi ele alıp inceleyebilirler. Esenlikle kalın.

Aseksüel olabilirsiniz belki. Ya aslında kelimeler kavramlar mutlaka sebep aramamak lazım. Mutluysanız ve keyfiniz yerindeyse gerisi önemli değil. bir şey derlerse soru sorarlarsa da cevap vermek zorunda değilsiniz. Ama insanlar bunu anlayamabilir veya empati kuramaya bilir bu duruma ama o da sorun değil herkesin anlayışlı olması mümkün değil. Bu halde kendinizi kötü ya da tuhaf hissetirmesin. İyi geceler dilerim. 🤗