Çocukken babanızla aranız nasıldı?

Orada özne bence başını okşamak değil. Doğru ilgi olmalı. Bunu yazdığım için beni affedin lütfen.
Hiç dönem içinde bulunduğumuz dönem kadar "UZMAN", "PROF.", "DOÇ" yetişmedi. Çok bereketli yıllardan ve ya dönemden geçiyoruz.

Çocukların belirtilen dönemlerde ihtiyaçları olan şey doğru ilgi ve doğru yönlendirmedir.
Nedir Doğru İlgi?
Çocuğunuz ile ilgileneceğiniz zamanlarda sosyal medya hesabınız ve alakasız bir çok şey ile ilgilenip. Çocuğunuzun oyun zamanı ve ya dikkatinin başka bir şeyde olduğu zaman onu ilgiye boğarak konforunu bozmanız değildir.
Size ihtiyacı olduğunda çocuğunuz bunu mutlaka belli eder. Siz işte bu doğru zamanda ihtiyacı olan ilgiyi gösterebilirseniz bu doğru ilgidir.
Yoksa başı okşanmış, gıdısı sevilmiş, totosu mıncırılmış...
Geçin bunları...

Size bir örnek vereyim
Benim babam bana "oğlum" kelimesini hiç kullanmadı.
Benim bana bana "seni seviyorum" asla demedi.
Çünkü ailesini küçük yaşta kaybetmiş ve yalnız büyümüş güçlü bir adam benim babam...

Ben oğluma sürekli "oğlum", "evladım", demeye özen gösteriyorum.
Ona güvendiğimi ve sevgimi hissedeceği zamanları tespit edip Seni seviyorum ve sana güveniyorum demeyi asla ihmal etmiyorum.

Doğru bilgi doğru tecrübe ile elde edilebilir. Ama yanlış bilgi, bir cümle ve yanlış kitap tercihi ile zihnimize girebilir.

Benim o şansım olmadı babamla hic sohbetimiz olmaz. Hayallerim yapmak istediklerim onun 1 telefon uzağında olmasına rağmen farkında bile değildi. Özel durumundan dolayı ben 35 sene psikolog vs hep gittim l gelmezdi görüşmeleri bitirirdi