Çalışmaktan bıktım gerçekten. Bence kandırılıyoruz, sizce?

Gençlik yaşımda popülaritenin ideallerin etkisiyle o kadar yıl okul okudum, kariyer yapacağım kendi ayaklarımın üzerinde duracağım diye çabaladım. İyi okullarda okudum, şu anda da iyi bir işim var ama gerçekten çok yoruldum.

Liseden tanıdığım arkadaşlarım, kendi ablam falan olsun, evlenip çalışmayanlar kariyer peşinde koşmayanlar o kadar rahatlar ki imreniyorum.

Günde 8 saat iş yok email yok toplantı, müdürün emirleri, işyerindeki gıcık tipler vs. Çekilecek dert değil.

Üstüne kariyer yapacağım diye bekar kaldım, hayatımın aşkı olduğunu düşündüğüm kişiye çalışmamı istemediği için reddettim. Şimdi çok pişmanım.

Bence global kapitalist düzen bizi çok fena ayakta uyutuyor. Gerçekten özgürlük bu değil. Sizce?