İnanılmaz yalnızlık çekiyorum?

Belki bunu söylemem Allah'a isyana girecek ama arkadaşlarımın arasında bile kendimi yalnız hissediyorum. Değersiz, önemsiz. Normal şartlarda bir arkadaşım benimle beraberken çok eğlenirken bir başkası yanımıza geldiğinde hiç benimle konuşmuyor, ilgilenmiyor, çok ama çok ayıp olduğunu düşünüyorum. Ama mesela tavrımı da ortaya koymak istemiyorum yani çocuk gibi buna mı takıldın veya alındın diyebilir. Diğer türlüsünü de anlatıyım, yurtta kalıyorum, yemek yemeye herkes birisiyle gider benim koskoca yurtta gidecek kimsem yok şaka gibi. Teklif ediyorum sanki zoraki götürüyormuşum gibi davranıyorlar bir daha da rahatsız etmiyorum. Herkes eşini bulmuş da bir başkası giremezmiş gibi davranıyorlar. Kendi halimde dersini çalışan birisiyim ama anlamıyorum çok mu değersizim, kimse neden beni görmüyor, beni ziyaret etmiyor, beni önemsemiyor. Evime geri dönmek istiyorum. Geleli 3 saat falan oldu. Yurtta yeni falan da değilim, her açıdan yalnızlık çekiyorum. Arayanım soranım da yok. Soracaklar için söylüyorum, ben konuşmayı seven insanım, insanlarla iletişimim iyidir ama insanların beni çok sevdiğini sanmıyorum ya da benden hoşlandıklarını. Ama eğer sorun bendeyse çözmek istiyorum.

İyi akşamlar hepinize, umarım karşınıza sizi sizden daha iyi anlayan, ruhunuza hitap eden ve sizi mutlu eden insanlar çıkar.

İnanılmaz yalnızlık çekiyorum?
Cevapla